Γέροντας Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ: «Ὁ οἰκουμενισμὸς εἶναι μία ἀπὸ τὶς πιὸ ἐπικίνδυνες αἱρέσεις»

Ὁ Γέροντας Σωφρόνιος ἀναλύει τὴν ζωὴ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ποὺ τὴν κάνει νὰ ξεχωρίζη ἀπὸ κάθε ἄλλη θρησκεία καὶ Χριστιανικὴ Ὁμολογία. Μέσα στὴν Ἐκκλησία μπορεῖ κανεὶς νὰ ζήση τὸ μυστήριο του Σταυροὺ καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ.

Ἡ θέα τοῦ ἀκτίστου Φωτός, ἡ αἴσθηση τῆς θείας Χάριτος κατὰ τὴν θεία Λειτουργία καὶ τὴν ἄσκηση, ἡ ἐσωτερικὴ εἰρήνη καὶ ἡ πληροφορία, ἡ ἱερὴ ἡσυχία καὶ ἡ προσευχὴ κ.ἂ., ὅλα αὐτὰ δείχνουν τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως, ποὺ ὑπάρχει πλούσια μέσα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

Γι' αὐτὸ καὶ σὲ ἐπιστολὴ του συνδέει στενά: δόγμα, Ἐκκλησία καὶ ἄσκηση. Ἀλλοῦ γράφει «ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία διακρίνεται ἀπὸ ὅλες τὶς ἄλλες ἐκκλησίες σὲ τρία ἐπίπεδα, γιατί: α) μόνη αὐτὴ ἀληθεύει πλήρως στὴν θεολογία της, β) μόνη αὐτὴ γνωρίζει τὸ μυστήριο τῆς χάριτος, τῆς ἁγίας ζωῆς, καὶ διαφυλάσσει στὴν πληρότητα τὴ θεία χάρη, καὶ γ) εἶναι ἡ ἀρχαιότερη, ἡ θεμελιώδης, ἡ βασική, ἀπὸ τὴν ὁποία ἀποσχίσθησαν κατὰ καιροὺς μεγαλύτερα ἡ μικρότερα τμήματα». 

Ὡς ὀρθόδοξος ἐμπειρικὸς θεολόγος δὲν μπορεῖ νὰ δεχθῆ τὸν περιορισμὸ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τὴν θεωρία τοῦ οἰκουμενισμοῦ, τὸν ὁποῖο θεωρεῖ ὠς «μία ἀπὸ τὶς πιὸ ἐπικίνδυνες αἱρέσεις»...

Ἡ προσπάθεια μερικῶν νὰ δημιουργήσουν μία «παγκόσμια καὶ ἀποστολικὴ ἐκκλησία» εἶναι μία πλανεμένη προσπάθεια. Τὸ ἴδιο πλανῶνται καὶ ἐκεῖνοι ποὺ προσπαθοῦν νὰ ζήσουν «κάποιο εἶδος ὑψηλοῦ μυστικισμοῦ, ποὺ ὑπερβαίνει τὰ ὅρια τῆς ἐκκλησιαστικῆς...

ἀντιλήψεως τῆς χριστιανικῆς θρησκείας».

Συνιστᾶ: «Προσεύχομαι στὸν Θεὸ ἐσεῖς νὰ μὴ πλανηθεῖτε μὲ ὅλα αὐτά, ἀλλὰ νὰ πιστεύετε ἀκράδαντα μὲ τὴν καρδιὰ καὶ τὸν νοῦ ὅτι ὑπάρχει πάνω στὴ γῆ ἐκείνη ἡ Μία, Μοναδικὴ καὶ Ἀληθινὴ Ἐκκλησία ποὺ ἵδρυσε ὁ Κύριος. Ἡ Ἐκκλησία αὐτὴ διατηρεῖ ἀλώβητη καὶ ἀκέραιη τὴ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ (καὶ ὄχι ξεχωριστὰ μέλη της), κατέχει τὸ πλήρωμα τῆς γνώσεως καὶ τῆς χάριτος καὶ εἶναι ἀλάθητη».

Καὶ στὴν συνέχεια προσφέρει τὴν ὁμολογία του, ποὺ εἶναι ἔκφραση ἐμπειρίας καὶ ζωῆς.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ἰεροθέου, «Οἶδα ἄνθρωπον ἐν Χριστῷ»)

πηγή

το είδαμε εδώ

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΑ ΤΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

Σαν τους λαγούς θα τρέχουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά μετά τον διάλογο μαζί σας

Το άρθρο αφιερώνεται με όλη μας την αγάπη στον Ονήσιμο Ελευθεριάδη που κατάφερε και ξέφυγε από τα νύχια της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Λαμβάνοντας υπόψη το ενδιαφέρον και την αγωνία πολλών πιστών για την δυσκολία αντιμετώπισης των Μαρτύρων του Ιεχωβά είτε σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις είτε σε διάλογο στο διαδίκτυο (internet), αποφασίσαμε – λόγω της μακρόχρονης τριβής μας και ενασχόλησης μαζί τους – να γράψουμε άρθρο με το οποίο ο πιστός όχι μόνο θα αντιμετωπίζει εύκολα και απλά τον οποιοδήποτε Μάρτυρα του Ιεχωβά, αλλά θα τον τρέπει κυριολεκτικά σε φυγή, ακόμα και εκείνος ο πιστός ο οποίος έχει παντελή άγνοια της Αγίας Γραφής και της διδασκαλίας των Μαρτύρων του Ιεχωβά....

Και η ευκολία αυτή συνίσταται, πως ο πιστός δεν χρειάζεται να διαθέτει απολύτως τίποτα. Ούτε Άγια Γραφή, ούτε γνώση και χρήση αυτής, ούτε ιδιαίτερη σχέση με δογματικά ζητήματα, ούτε πολύ περισσότερο φυλλάδια και έντυπα της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Όλα τα «όπλα» που θα χρησιμοποιήσει εναντίον τους βρίσκονται στο παρόν άρθρο.

Πριν όμως τα εκθέσουμε, πρέπει να πούμε κάποια πράγματα τα οποία ο πιστός οφείλει να τα γνωρίζει.

Όταν κάποιος αποφασίζει να κάνει διάλογο με ένα Μάρτυρα του Ιεχωβά δεν έχει απέναντί του μόνο τον Μάρτυρα του Ιεχωβά αλλά ολόκληρη την Οργάνωσή του. Μια Οργάνωση που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη. Γιατί από την νηπιακή σχεδόν ηλικία, τους εκπαιδεύει σεΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΑΣΗ πώς να διεξάγουν τον διάλογο και να αποφεύγουν τις δυσκολίες και τις κακοτοπιές. Τους έχει προμηθεύσει και έντυπα τα οποία έχουν έτοιμες τις απαντήσεις σε οτιδήποτε συζητείται στον διάλογο. Και δεν είναι μόνο αυτό. Αλλά τους έχει έτοιμα και τα χωρία (κομμάτια) της Γραφής – τα οποία πολλές φορές ελάχιστη σχέση έχουν με το υπό συζήτηση θέμα – με τα οποία «βομβαρδίζουν» τον «αντίπαλο» και έτσι όχι μόνο δεν τον αφήνουν να πάρει ανάσα αλλά δημιουργούν και την ψευδαίσθηση της υπεροχής του Μάρτυρα του Ιεχωβά ιδιαίτερα στην γνώση της Γραφής. Γι’ αυτό και έχει επικρατήσει να λέγεται, πως οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι άριστοι γνώστες της Γραφής.

Εκεί βέβαια που γίνεται ανηλεής «βομβαρδισμός» του «αντιπάλου» είναι στο διάλογο στο διαδίκτυο (internet). Επειδή όλοι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν προμηθευτεί από την Οργάνωσή τους CD στο οποίο έχουν έτοιμα Γραφικά χωρία για το οποιοδήποτε θέμα. Και έτσι το μόνο κόπο που έχουν να κάνουν είναι να αντιγράψουν το κατεβατό αυτών των Γραφικών χωρίων.

Να φέρουμε ένα παράδειγμα. Συζητείται π.χ. το θέμα για την Αγία Τριάδα. Στην Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ) δηλαδή την Καινή Διαθήκη των Μαρτύρων του Ιεχωβά και στις τελευταίες σελίδες της έχει περιεχόμενα που επιγράφονται «Γραφικά Θέματα για συζήτηση».Στην λέξη Τριάδα λοιπόν, μετρήσαμε πάνω από 40!! χωρία της Γραφής έτοιμα προς χρήση. Την στιγμή λοιπόν που ο «καημένος» ο Ορθόδοξος πιστός πασχίζει να βρει στην Γραφή έστω και ένα χωρίο για να απαντήσει, ο Μάρτυρας του Ιεχωβά έχει ολόκληρο «οπλοστάσιο»! «Ξύλινα σπαθιά» εναντίον «πυρηνικών βομβών»!!

Αν παρόλα αυτά ο πιστός καταφέρει και φέρει τον Μάρτυρα του Ιεχωβά σε δύσκολη θέση ώστε να μην μπορεί να του απαντήσει, κανένα πρόβλημα πάλι για τον Μάρτυρα του Ιεχωβά. Ξεφεύγει άνετα «πηδώντας» σε άλλο θέμα ή επικαλείται πως θα το κοιτάξει το θέμα για να το συζητήσουν την επόμενη φορά με αποτέλεσμα σχεδόν πάντα να ξεχνιέται το θέμα στο οποίο ήρθε σε δεινή θέση.

Συμπέρασμα πρώτο λοιπόν: ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΟΝ ΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟΥ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ. ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ Σ’ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΡΩΤΑΜΕ.

Πάμε τώρα να δούμε πως εύκολα και απλά θα κάνουμε τους Μάρτυρες του Ιεχωβά όχι μόνο να μην έχουν τι να μας απαντήσουν αλλά να το «βάλουν στα πόδια σαν λαγοί».

Και για να τους δείξουμε πως δεν τους φοβόμαστε θα «παίξουμε στο δικό τους γήπεδο» χρησιμοποιώντας αποκλειστικά, ΜΟΝΟ έντυπα της Οργάνωσής τους!

Θα χρησιμοποιήσουμε λοιπόν:

1. Το έντυπο «Μπορείτε να ζείτε για πάντα στον Παράδεισο στη Γη» γνωστό και ως «Μπορείτε να ζείτε» έκδοσης 1993, που περιέχει σχεδόν όλη την διδασκαλία και τα πιστεύω των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

2. Την Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ) έκδοσης 1993, δηλαδή την Καινή Διαθήκη των Μαρτύρων του Ιεχωβά που βασίζεται κυρίως στο Ελληνικό κείμενο των Γουέστκοτ και Χορτ.

3. Μπ. Φ. Γουέστκοτ και Φ. Τζ. Α. Χορτ. Βιβλικοί ερευνητές του 19^ου αιώνα που το 1881 εξέδωσαν την Καινή Διαθήκη βασισμένοι στα υπάρχοντα χειρόγραφα που διασώθηκαν από την αρχή του Χριστιανισμού. Το κείμενο της Καινής Διαθήκης τους υπάρχει στην παρακάτω διεύθυνση: http://www.whdc.bible.com/

4. Το περιοδικό «Σκοπιά» το επίσημο όργανο της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά μέσω του οποίου διοχετεύεται η διδασκαλία της.

Ο «ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΜΕ ΣΑΡΚΑ»

Κάθε φορά που τυχαίνει να ασχολούμαστε με το εν λόγω θέμα δεν μπορούμε να συγκρατήσουμε ένα αυθόρμητο χαμόγελο που σχηματίζεται στα χείλη μας όταν θυμόμαστε την συμπεριφορά που επέδειξαν δύο Μάρτυρες του Ιεχωβά με τους οποίους είχαμε διάλογο πριν κάμποσα χρόνια. Ίδρωναν και ξεΐδρωναν προσπαθώντας να μας απαντήσουν, άνοιγαν και ξανάνοιγαν τα βιβλία της Οργάνωσης τους μήπως βρουν κάποια απάντηση, αλλά φευ(δυστυχώς)! Απάντηση δεν ερχόταν από πουθενά! Ώσπου τους λυπηθήκαμε και αλλάξαμε θέμα συζήτησης για να συνεχιστεί ο διάλογος.

Ας δούμε τώρα την αιτία του ιδρώματος και του ξεϊδρώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Στο βιβλίο της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά «Μπορείτε να ζείτε» υπάρχει το κεφάλαιο 17 το οποίο φέρει τον τίτλο «Η Επάνοδος του Χριστού – Πως γίνεται Ορατή;».

Όπως γίνεται αντιληπτό από τον τίτλο, το κεφάλαιο 17 ασχολείται με την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Το ερώτημα που θέτει η Οργάνωση είναι, αν αυτή θα είναι ορατή ή αόρατη στα ανθρώπινα μάτια. Στην σελίδα 143 του «Μπορείτε να ζείτε» η Οργάνωση υποστηρίζει πως η επάνοδός του θα είναι αόρατη στα ανθρώπινα μάτια αφού ο Χριστός θα επανέλθει χωρίς σάρκα.Ιδού και το σχετικό ντοκουμέντο:

Βιβλίο Μαρτύρων του Ιεχωβά, «Μπορείτε να ζείτε» σελ. 143 : Ο Χριστός δεν θα έρθει στην Δευτέρα Παρουσία με ανθρώπινη σάρκα!

Συμφωνεί άραγε η Γραφή με αυτά που υποστηρίζει η Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, πως η επάνοδος του Χριστού θα γίνει χωρίς σάρκα;

Ας δούμε λοιπόν τι γράφει η Δεύτερη Επιστολή του Ευαγγελιστή Ιωάννη στον στίχο 7.

Και πρώτα στο αρχαίο κείμενο από την Καινή Διαθήκη των Γουέστκοτ και Χορτ:

7 «ότι πολλοὶ πλάνοι εξήλθον εις τον κόσμον, οι μὴ ομολογούντεςΙησούν Χριστόν ερχόμενον εν σαρκὶ· ούτος εστιν ο πλάνος και οαντίχριστος.»

Ας δούμε τώρα, πως το μεταφράζει το παραπάνω Γραφικό χωρίο η Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ) δηλαδή η Καινή Διαθήκη των Μαρτύρων του Ιεχωβά που βασίζεται στους Γουέστκοτ και Χορτ:

Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ), 2 Ιωάννου στίχος 7 : Είναι απατεώνες αυτοί που δεν ομολογούν πως ο Χριστός θα έρθει με ανθρώπινη σάρκα!!

Τι μας λένε λοιπόν και τα δύο παραπάνω αποσπάσματα; Πωςείναι πλάνοι και αντίχριστοι όσοι δεν ομολογούν πως Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΣΑΡΚΑ!!!

Καταλάβατε τώρα τον λόγο του ιδρώματος και του ξεϊδρώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά; Τι μπορούσαν να πούνε οι καημένοι όταν τους είχε «κρεμάσει» η ίδια η Οργάνωσή τους με τα ψέματά της;!!!

Πιθανόν να σας πούνε:

«Εδώ ο Ευαγγελιστής Ιωάννης εννοεί τον Χριστό που ήρθε σαν άνθρωπος στη γη και αρνήθηκαν κάποιοι την ανθρώπινη αυτή παρουσία του».

Μακάρι να σας το πούνε αυτό! Γιατί τότε θα τους γελοιοποιήσετε και θα τους διασύρετε τελείως, αποδεικνύοντας πόσοι αγράμματοι και αστοιχείωτοι είναι, αφού είναι άλλωστε γνωστό το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο της πλειονότητας των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Και αυτό θα το καταφέρετε για τους παρακάτω δύο λόγους:

1. Αν ο Ευαγγελιστής Ιωάννης εννοούσε τον ερχομό του Χριστού πριν 2000 χρόνια ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΕ την μετοχή «ερχόμενος»αλλά την μετοχή «εληλυθότα»!!

Και δεν χρειάζεται ούτε φιλολόγους να ρωτήσουμε ούτε κανέναν αφού μπορεί να μας βοηθήσει για μία ακόμη φορά η Αγία Γραφή. Και κατά σύμπτωση θα μας βοηθήσει ο ίδιος ο Ευαγγελιστής Ιωάννηςόχι όμως στην Δεύτερη επιστολή του αυτή τη φορά αλλά στηνΠρώτη, στο κεφάλαιο 4, στίχος 2 όπου μας μιλάει για την πρώτη παρουσία του Χριστού πριν 2000 χρόνια.

Ας δούμε πρώτα το αρχαίο κείμενο από Καινή Διαθήκη των Γουέστκοτ και Χορτ:

2 «εν τούτω γινώσκετε το πνεύμα του θεού· παν πνεύμα ο ομολογείΙησούν Χριστόν εν σαρκί εληλυθότα εκ του θεού εστίν»

Για να δούμε τώρα πως μεταφράζει την μετοχή «εληλυθότα» η Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ):

Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ), 1 Ιωάννου 4,2 : Ο Χριστός «έχει έρθει» (εληλυθότα) με σάρκα

Από το παραπάνω ντοκουμέντο λοιπόν διαπιστώνουμε πως η Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ) αποδίδει την μετοχή «εληλυθότα»ως «έχει έρθει».

2. Αφήσαμε για τελευταίο και καλύτερο την απόδοση στην Νεοελληνική της μετοχής «ερχόμενος» από την ίδια Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Μετοχή που βρίσκεται στα Ευαγγέλια όταν περιγράφουν την θριαμβευτική είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα και περιέχεται στην γνωστή σε όλους φράση «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου» Κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 21, στίχος 9.

Ως εξής λοιπόν την αποδίδει η Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ): «ευλογημένος είναι ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ στο όνομα του Ιεχωβά». Και για να μην υπάρξει καμία ένσταση και αμφισβήτηση ακολουθεί το ντοκουμέντο από την Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ):

Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ), Ματθαίος 21,9 : Ευλογημένος «αυτός που έρχεται» (ερχόμενος)

Και αφήστε μετά από όλα αυτά τους Μάρτυρες του Ιεχωβά να ιδρώνουν και να ξεϊδρώνουν!!!

Ο «ΟΡΘΙΟΣ ΠΑΣΣΑΛΟΣ»

Αν και επί δεκαετίες οι Μάρτυρες του Ιεχωβά σέβονταν τον Σταυρό του Κυρίου όπως οι περισσότεροι Χριστιανοί, ξαφνικά έγιναν από τους χειρότερους εχθρούς του σε τέτοιο σημείο μάλιστα – ας μας επιτραπεί η έκφραση – να τους πιάνει «λύσσα» όταν αναφέρονται σ’ αυτόν.

Και όχι μόνο τον απέρριψαν αλλά αποφάνθηκαν πως ο Χριστός δεν σταυρώθηκε σε Σταυρό που είχε το γνωστό σχήμα δηλαδή δύο ξύλα ένα οριζόντιο και ένα κάθετο με απλωμένα τα δυο του χέρια πάνω στο οριζόντιο ξύλο, αλλά σε ένα όρθιο μονό πάσσαλο με ενωμένα τα δυο του χέρια πάνω από το κεφάλι του σε σχήμα ανάτασης.

Δημοσιεύουμε ευθύς αμέσως – για να γίνουμε κατανοητοί – φωτογραφία που δείχνει τον Χριστό σταυρωμένο σύμφωνα με την διδασκαλία της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Είναι από το περιοδικό τους την «Σκοπιά» της 1^ης Οκτωβρίου 2006, σελίδα 21:

Περιοδικό των Μαρτύρων του Ιεχωβά «Σκοπιά» της 1^ης Οκτωβρίου 2006, σελίδα 21: Εικόνα με τον Χριστό σταυρωμένο σε όρθιο μονό πάσσαλο, με ένα καρφί στα χέρια του και την επιγραφή πάνω από τα χέρια του

Παρατηρώντας λοιπόν τον τρόπο σταύρωσης του Χριστού που δέχεται η Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά παρατηρούμε τα εξής δύο σημεία. Πρώτον, τα χέρια του Χριστού είναι ενωμένα και καρφωμένα με ΕΝΑ ΚΑΡΦΙ πάνω από το κεφάλι του. Δεύτερον, η πινακίδα που γράφει «Ιησούς ο Ναζωραίος ο Βασιλεύς των Ιουδαίων» βρίσκεται ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ.

Για να δούμε τώρα τι λέει η Αγία Γραφή; Με ΕΝΑ ΚΑΡΦΙ άραγε κάρφωσαν τα χέρια του Χριστού; Η πινακίδα βρίσκονταν ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ;

Και όπως έχουμε πει και πιο πάνω θα χρησιμοποιήσουμε για μία ακόμη φορά την δική τους την Καινή Διαθήκη δηλαδή την Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ). Παραθέτουμε σε φωτοτυπία απόσπασμα της, από το Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 20, στίχοι 24 – 25 που αφορά τις αμφιβολίες του «άπιστου» Θωμά περί της Ανάστασης ή μη του Κυρίου:

Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ), Ιωάννης 20,24 – 25 : «Αν δεν δω στα χέρια του το αποτύπωμα των καρφιών!!»

Τι λέει λοιπόν ο Θωμάς; «Αν δεν δω στα ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΤΩΝ ΚΑΡΦΙΩΝ…»!!!

Που το βρήκαν λοιπόν αυτοί το ένα καρφί; Καινούργιο ίδρωμα και ξεΐδρωμα λοιπόν των Μαρτύρων του Ιεχωβά!!

Πιθανόν να σας πούνε:

1. «Πως η εικόνα του Χριστού που δημοσιεύει η «Σκοπιά» απηχεί την αντίληψη του καλλιτέχνη».

Δείξτε τους τότε το παρακάτω ντοκουμέντο που είναι από τη «Σκοπιά» της 15^ης Αυγούστου 1970, σελίδα 512 στο οποίο η Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά δέχεται πως η εικόνα που δημοσιεύει δείχνει τον τρόπο που σταυρώθηκε ο Χριστός! Γράφει επί λέξει για την εικόνα: «Αυτό αποτελεί μόνο την αντίληψη ενός καλλιτέχνου, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ»!!!!

Ορίστε και η απόδειξη:

Περιοδικό των Μαρτύρων του Ιεχωβά της «15^ης Αυγούστου 1970, σελίδα 512: Είναι πολύ δυνατόν ο Χριστός να σταυρώθηκε με ένα καρφί και την επιγραφή πάνω από τα χέρια του!!

Ξανά πάλι ίδρωμα και ξεΐδρωμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά!!

Πιθανόν να σας πούνε:

2. «Πως ο Θωμάς μιλώντας για καρφιά δεν εννοεί μόνο για τα χέρια του Χριστού αλλά και για τα πόδια του».

Την αστειότητα και γελοιότητα αυτή, την υποστηρίζει και η ίδια η Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο ντοκουμέντο που μόλις δημοσιεύσαμε και μπορείτε να το διαπιστώσετε «ιδίοις όμμασι».

Δεν χρειάζεται να συνεχίσετε τον διάλογο καθόλου επ’ αυτού, γιατί αν συνέβαινε αυτό δεν υπήρχε λόγος να το αποκρύψει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης. Το μόνο που θα τους πείτε για να τους δείξετε την αστειότητα και γελοιότητα καθώς και το αστήρικτο του ισχυρισμού τους είναι το εξής: «Αν θέλετε να αρχίσουμε τα ανέκδοτα και να σταματήσουμε τον διάλογο, δεν έχουμε καμιά αντίρρηση».

Άλλωστε το κλασσικό σλόγκαν των Μαρτύρων του Ιεχωβά όταν συζητάς μαζί τους είναι: «Που το γράφει μέσα αυτό η Αγία Γραφή;»

Οπότε επιστρέψτε το πίσω σ’ αυτούς και αφήστε τους όπως είπαμε να ιδρώνουν και να ξεϊδρώνουν!!

Και πάμε τώρα να δούμε σε ποιο σημείο ακριβώς βρισκόταν η πινακίδα που τοποθετήθηκε πάνω στο Σταυρό του Χριστού η οποία σημειωτέον πρέπει να ήταν και αρκετά μεγάλη αφού σύμφωνα με την Γραφή έγραφε σε τρεις γλώσσες – Εβραϊκά, Ελληνικά και Λατινικά – την γνωστή φράση «Ιησούς ο Ναζωραίος ο Βασιλεύς των Ιουδαίων». Σύμφωνα με την εικόνα που δημοσιεύει η «Σκοπιά» και βάσει λογικής βεβαίως η πινακίδα βρίσκεται πάνω από τα χέρια του Χριστού. Και λέμε βάσει λογικής γιατί δεν ήταν δυνατόν να είναι πάνω από το κεφάλι του Χριστού αφού εκεί υπήρχαν τα τεντωμένα και ενωμένα χέρια του σε σχήμα ανάτασης. Ποιος λοιπόν θα μας λύσει την απορία; Μα ποιος άλλος από την ίδια την Γραφή. Τι λένε άραγε οι τέσσερις Ευαγγελιστές επ’ αυτού;

Κατά σειρά λοιπόν:

1. Ο Ευαγγελιστής Μάρκος λέει πως η επιγραφή (πινακίδα) ήταν γραμμένη από πάνω, Μάρκος 15:26

2. Ο Ευαγγελιστής Μάρκος λέει πως υπήρχε μια επιγραφή (πινακίδα) από πάνω του, Λουκάς 23:38

3. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης λέει πως ο Πιλάτος έγραψε την επιγραφή (πινακίδα) και την έβαλε πάνω στον Σταυρό, Ιωάννης 19:19.

Σύμφωνα λοιπόν με τους τρεις Ευαγγελιστές το ζήτημα που ακριβώς ήταν η πινακίδα, δεν είναι και πολύ ξεκάθαρο.

Ποιος Ευαγγελιστής μας έμεινε. Μα φυσικά ο Ματθαίος. Ήταν ανάγκη να υπάρχει και αυτός! Γιατί χωρίς αυτόν θα την είχαν «ψιλογλιτώσει» οι Μάρτυρες του Ιεχωβά που ισχυρίζονται πως ο Χριστός σταυρώθηκε σε ένα όρθιο πάσσαλο με τα χέρια στην ανάταση.

Τι λέει άραγε ο Ματθαίος; ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ ΗΤΑΝ Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ (ΠΙΝΑΚΙΔΑ);

Ας τον αφήσουμε να μας το πει ο ίδιος από την Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ) πάντα:

«Επίσης, ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ τοποθέτησαν γραπτή την κατηγορία εναντίον του: “Αυτός είναι ο Ιησούς, ο Βασιλιάς των Ιουδαίων”» Κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 27, στίχος 37.

Και για τους «άπιστους Θωμάδες» δημοσιεύουμε πάραυτα την φωτοτυπία από την Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ):

Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ), Ματθαίος 27, 37 : «Πάνω από το κεφάλι του τοποθέτησαν γραπτή την κατηγορία (επιγραφή)»

Αφού λοιπόν ο Ματθαίος μας λέει πως επιγραφή (πινακίδα) μπήκεΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ πως ακριβώς έγινε αυτό; Μπορούν να μας το πούνε οι Μάρτυρες του Ιεχωβά; Την κάρφωσαν δηλαδή πάνω στα απλωμένα χέρια του;!!!!!

Όλος λοιπόν ο μύθος και η απάτη της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά για σταύρωση του Χριστού σε όρθιο μονό πάσσαλο καταρρέει σαν χάρτινος πύργος.

Ενώ αν ο Χριστός σταυρώθηκε με το γνωστό τρόπο που όλοι γνωρίζουμε σε διπλό ξύλο με τα χέρια στην έκταση η επιγραφή (πινακίδα) χωράει άνετα πάνω από το κεφάλι του επιβεβαιώνοντας και τον Ευαγγελιστή Ματθαίο.

Πιθανόν να σας πουν …. τίποτα!!! Ότι και να προσπαθήσουν να σας πουν να τους πείτε, πως ανέκδοτα δεν δέχεστε σε ένα σοβαρό θεολογικό διάλογο.

Και να θυμάστε. Δεν είστε ποτέ μόνοι σας. Έχετε πάντα μαζί σας τον«Αντιαιρετικό». Ότι χρειαστείτε και όποτε το χρειαστείτε σε σχέση με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά θα το έχετε αμέσως.

Καλή δύναμη λοιπόν και μακάρι ο Θεός να φωτίσει τους πλανεμένους μας αδελφούς να επιστρέψουν στην αληθινή Εκκλησία Του.

πηγή

Ὅτι δέν ἐπιτρέπεται οἱ Χριστιανοί νά παρακολουθοῦν καρναβάλια ἤ νά συμμετέχουν σ' αὐτά μέ ὁποιονδήποτε τρόπο

ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ

ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ;

Ή

ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΓΑΝΙΣΜΟ ΤΗΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ

ΚΑΙ ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΔΑΙΜΟΝΙΩΝ; 

Ἐτυμολογία τῆς λέξης (πιθανές καί ἐπικρατοῦσες ἑρμηνεῖες):

1. carne= κρέας καί vale=γειά σου
2. carne= κρέας και levare=αἴρω-σηκώνω ( δηλαδή ἀναιρῶ, ἀπέχω, ἐγκαταλείπω )
3. Κάρνεια: ἀρχαία εἰδωλολατρική ἑορτή γιά νά τιμήσουν τόν «θεό» Κάρνειο Ἀπόλλωνα (λόγῳ ὅμως διαφορετικῆς ἐποχῆς ἑορτασμοῦ καί ἀπουσίας μασκαρέματος, θεωρεῖται λιγότερο πιθανή αὐτή ἡ ἐκδοχή).
4. Κάρνος=τράγος, βόσκημα, πρόβατον (σύμφωνα μέ τόν λεξικογράφο Ἡσύχιο). Συνδυάζεται μέ τόν ἀρχαῖο χοροπηδηχτό χορό τῶν ἀρχαίων «θεῶν» Σατύρων (οἱ ὁποῖοι ὀργίαζαν, ἐξ οὗ καί ὁ λαός ὀνομάζει Σάτυρο ἕναν ἄνθρωπο πού ἐπιδίδεται σέ κραιπάλες). Κι ὅπως χοροπηδοῦν οἱ τράγοι, ἔτσι καί οἱ Σάτυροι, ἔτσι καί οἱ συμμετέχοντες στούς καρναβαλικούς χορούς καί στίς καρναβαλικές παρελάσεις.
   
5. corn=κέρατο καί Vaal ἤ Βῆλος=ἀρχαῖος αἱμοσταγής βοϊδόμορφος «θεός».

Ἄρα τό καρναβάλι σημαίνει «βοϊδοκέρατο» εἰρωνικά, γιά νά θυμίζει τή νίκη τῶν αἰγοπροβατοτρόφων κατά τῶν βοϊδοτρόφων καί τοῦ «θεοῦ» Βάαλ στήν ἀρχαιότητα. Ἐπίσης ποιός ἄλλος, κατά σύμπτωσιν… παρουσιάζεται μέ κέρατα;…Μήπως ὁ διάβολος;…

6. corn=κέρατο καί leyalem=ἀποχή ἀπό τό κρέας.
7. carrus=κάρο καί navalis=ναυτικό (δηλαδή ναυτικό ἀμαξίδιο). Παραπέμπει στήν ἐμφάνιση τοῦ «θεοῦ» Διόνυσου στά Διονυσιακά Συμπόσια-ὄργια, ὁ ὁποῖος ἐρχόταν πάντοτε μέ τροχοφόρο καράβι.ⁱ

Ἡ εἰρωνεία τοῦ ὅλου θέματος εἶναι ὅτι τήν περίοδο τῶν Ἀποκρεῶν ἐνῶσύμφωνα μέ τήν ἐτυμολογία τῆς λέξης «Ἀπό-κρέας», ἀλλά καί σύμφωνα μέ τίς πιό πάνω ἑρμηνεῖες τῆς λέξης «καρναβάλι» (βλ. ἑρμην. 1, 2, 6) πού σημαίνει ἀποχή ἀπό τό κρέας), ἀρχίζει ἡ περίοδος τῆς νηστείας, μιά περίοδος κατά τήν ὁποία ὁ πιστός ἐντείνει τίς προσπάθειές του στόν ἀγώνα τῆς ἐγκράτειας καί στόν ἀγώνα κατά τῶν παθῶν, ἀντίθετα κατά τήν περίοδο αὐτή («Καρναβάλι») ἔχουμε φαγοπότια ἀλλά καί ἄλλες ἀκόλαστες δραστηριότητες πού θά παραθέσουμε πιό κάτω.

Μέ ποιούς τρόπους «ἑορτάζεται» τό Καρναβάλι;

Μέ:

1. Μεταμφιέσεις καί ψέματα
2. Γύμνια καί ἔλλειψη αἰδοῦς
3. Προκλητικές συμπεριφορές
4. Χορούς καί μάλιστα συχνά ἔξαλλους
5. Ἀσύδωτο φαγοπότι
6. Μέθες
7. Ξενύχτια-ξεφαντώματα
8. Πειράγματα
9. Βωμολοχίες
10. Ἄσεμνες μουσικές καί θεατρικές παραστάσεις - ἐκδηλώσεις
11. Ἀναβίωση ἀρχαίων παγανιστικῶν ἐθίμων
12. Καθίβρυση-γελοιοποίση τῶν ἱερῶν καί ὅσιων σέ πάμπολες περιπτώσεις
13. Καί ὅλες τίς ὀδυνηρές συνέπειες τῶν σαρκικῶν ἀκολασιῶν.

Καρναβάλι καί Ἀρχαία Ἑλλάδα:

«Στήν Ἀρχαία Ἑλλάδα ἀπό τό μεσοχείμωνο μέχρι τήν ἄνοιξη, τελοῦντο πρός τιμήν τοῦ Διόνυσου ἤ Βάκχου οἱ Διονυσιακές ἤ Βακχικές γιορτές. Ὁ Διόνυσος ἦταν κατ’ ἐξοχήν «θεός» τῶν λαϊκῶν στρωμάτων, προστάτης τοῦ ἀμπελιοῦ καί τοῦ κρασιοῦ, σύμβολο τῆς χαρᾶς, τῆς ζωῆς καί τοῦ ἀχαλίνωτου κεφιοῦ.

Στη διάρκεια τῶν διονυσιακῶν γιορτῶν, οἱ ὀπαδοί τοῦ Διονύσου φοροῦσαν δέρματα ζώων, ἄλειφαν τό πρόσωπό τους μέ τήν τρυγία (κατακάθι τοῦ κρασιοῦ) καί στεφανώνονταν μέ κισσό, (τό ἀειθαλές ἱερό φυτό τοῦ Διόνυσου) καί προσπαθοῦσαν νά ἔχουν τήν μορφή Σατύρων πού ἔμοιαζαν μέ τράγους.

Στίς διονυσιακές γιορτές, οἱ μαλλιαροί σάτυροι χορευτές, τραγουδοῦσαν τό «Διθύραμβο», μεταμφιεσμένοι σέ «γάστρωνες» (κοιλαράδες), δαιμονικές φιγοῦρες θά λέγαμε, ἔτσι ὅπως τούς βλέπουμε στίς παραστάσεις τῶν διαφόρων ἀγγείων τῆς ἀρχαιότητας.

Ὁ Ἀριστοτέλης στήν «ποιητική» του ἀναφέρει ὅτι ἡ κωμωδία προέρχεται ἀπό τόν «κῶμο» ἤ «κώμη» πού ἦταν ἡ συντροφιά μεθυσμένων πού τραγουδοῦσαν τά «φαλλικά», δηλαδή πειραχτικά καί βωμολοχικά τραγούδια.

Οἱ παρέες αὐτές τῶν μεθυσμένων περιφέρονταν στούς δρόμους τῆς πόλης ἤ τοῦ χωριοῦ καί πετοῦσαν αἰσχρολογίες στούς συντοπίτες τους. Ἐπίσης, ἀνάλογες παρέες τριγυρνοῦσαν μέ ἄμαξες καί ξεστόμιζαν ἕνα σωρό βωμολοχίες καί αἰσχρά ἀστεῖα (ἀπό ἐκεῖ ἔχει μείνει καί ἡ γνωστή φράση: «θά ἀκούσεις τά ἐξ’ ἀμάξης»)!

Πρός τιμήν τοῦ Διονύσου τελοῦνταν 4 γιορτές: α) Τά μικρά ἤ κατ’ ἀγρούς Διονύσια, β) Τά Λήναια, γ) Τά Ἀνθεστήρια καί δ) Τά μεγάλα ἤ ἔν ἄστει Διονύσια.

Τά Ἀνθεστήρια πού τελοῦνταν τό μῆνα Ἀνθεστηριῶνα (ἀπό 18 Φεβρουαρίου – 17 Μαρτίου περίπου), ἦταν ἡ ἀρχαιότερη ἀπό τίς βακχικές γιορτές καί κρατοῦσαν 3 μέρες. Τήν 2^η μέρα γινόταν μιά πομπή πού συνόδευε τόν Διόνυσο, ἀνεβασμένο σέ ἕνα ἅρμα πού εἶχε σχῆμα πλοίου· τά μέλη τῆς ἀκολουθίας φοροῦσαν μάσκα. Τόν ρόλο τοῦ Διόνυσου ἔπαιζε ὁ ἄρχων βασιλεύς. Στά σημερινά χρόνια ὑποκατάστατο τοῦ Διόνυσου θεωρεῖται ὁ βασιλιάς καρνάβαλος ( καί ἡ ἀρχαία πομπή βέβαια εἶναι ἡ σημερινή παρέλαση )».ⁱⁱ

Καρναβάλι καί Χριστιανισμός:

«Ἀπό τήν ἀρχή ἡ Χριστιανική Ἐκκλησία στάθηκε ἀντίθετη καί ἐπικριτική σέ ὅλες αὐτές τίς γιορτές τῆς ἀχαλίνωτης ἀκολασίας καί κραιπάλης.

Μάλιστα, ὁ Ἅγιος Τιμόθεος, μαθητής τοῦ Ἀπ. Παύλου καί Ἐπίσκοπος Ἐφέσσου, κατά τήν παράδοση, ὑπέστη στήν Ἔφεσσο ἐπί αὐτοκράτορος Δομιτιανοῦ, μαρτυρικό θάνατο ἀπό τούς ἐξαγριωμένους ὄχλους τῶν εἰδωλολατρῶν, ἐπειδή σέ κάποια γιορτή τῆς Ἀρτέμιδος τῆς Ἐφεσσίας, «καταγώγιον ὀνομαζομένην», κατέκρινε τά ὄργια τῶν ἐορταστῶν.

 Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος στήν Α’ ἐπιστολή του (62μ.Χ) γράφει χαρακτηριστικά «καί διά τοῦτο παραξενεύονται, ὅτι σεῖς δέν συντρέχετε μέ αὐτούς εἰς τήν αὐτήν ἐκχείλισιν τῆς ἀσωτίας καί σᾶς βλασφημοῦσιν»· (Πέτρου Α' 4:4 ),

ἐνῶ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στήν ἐπιστολή του πρός Γαλάτας (58 μ.Χ.) ἀναφέρει ὡς ἔργα τῆς σαρκός τάς «μέθας» καί «κώμας», ὅπου «κώμη» εἶναι ἡ θορυβώδης πορεία διασκεδαστῶν ἐπί τῆ ἑορτῇ θεοῦ τινος».

 Κατά τόν 2ο αἰῶνα, ὁ Κλήμης ὁ Ἀλεξανδρεῦς, μιλάει γιά τούς σύγχρονούς του, τούς «γελοίως κατά τας πομπάς σχηματιζομένους»·

καί τόν 4ο αἰῶνα, ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἐπιτίθεται κατά τῶν χριστιανῶν γιά τήν "ἀκαταγέλαστον κωμωδίαν" νά καταστρέφουν τό πρόσωπό τουςσύμφωνα μέ εἰδωλολατρική συνήθεια, ἐνδύοντας γυναῖκες μέ ἀνδρικά ροῦχα.

Ὅτι καί τόν ἐπόμενο αἰῶνα συνεχίζονταν οἱ μεταμφιέσεις, μαρτυρεῖ ὁ   62ος κανόνας τῆς ἐν Τρούλλῳ Πενθέκτης Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ὁ ὁποῖος καταδικάζει τίς μεταμφιέσεις καί τίς μάσκες, ὅπως καί τούς χορούς καί τούς ἀστεϊσμούς, πού ἐλάμβαναν χώρα σέ παρόμοιες καρναβαλικές ἑορτές τοῦ παρελθόντος, καί ἐπι­βάλλει στούς κληρικούς πού μετέχουν, τήν ποινή τῆς καθαιρέσεως, στούς δέ λαϊκούς τήν ποινή τοῦ ἀφορισμοῦ:

«Τάς οὔτω λεγομένας Καλάνδας, καί τά λεγόμενα Βοτά, καί τά καλούμεναΒουμάλια...κατά τι ἔθος παλαιόν καί ἀλλότριον τοῦ τῶν Χριστιανῶν βίου, ἀποπεμπόμεθα, ὁρίζοντες μηδένα ἄνδρα γυναικεῖαν στολήν ἐνδιδύσκεσθαι ἤ γυναῖκα τήν ἀνδράσιν ἀρμόδιον, ἀλλά μήτε προσωπεῖα κωμικά ἤ σατυρικά ἤ τραγικά ὑποδύεσθαι· μήτε τό τοῦ βδελυκτοῦ Διονύσου ὄνομα τήν σταφυλήν ἐκθλίβοντος ἐν τοῖς ληνοῖς ἐπιβοᾶν.... Τούς οὖν ἀπό τοῦ νῦν τί τῶν προειρημένων ἐπιτελεῖν ἐγχειροῦντας, ἐν γνώσει τούτων καθισταμένους, τούτους, εἰ μέν κληρικοί εἴεν, καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν, εἰ δε λαϊκοί, ἀφορίζεσθαι».

 Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος (349-407μ.Χ.), ἀναφερόμενος στό ἐπιχείρημα ὅτι μέ τίς ἐκδηλώσεις διασκεδάζουν, εὐφραίνονται οἱ ἄνθρωποι καί ξεφεύγουν ἀπό τήν καθημερινότητα, ἀπαντᾶ ὅτι αὐτό εἶναι τελείως παράλογο, διότι ἡ χαρά καί εὐφροσύνη πρέπει νά συμβαδίζουν μέ τήν ἠθική καί τήν εὐπρέπεια.

«Τό νά χαιρόμαστε μέ ὄλα δέν εἶναι καλό… ἐπειδή καί ὁ μοιχός χαίρεται ὅταν καταστρέψει τόν γάμο τοῦ πλησίον του…· ἄς μήν κοιτᾶμε λοιπόν ἄν κάποιος χαίρεται, ἀλλά ἐάν γιά καλό πρᾶγμα χαίρεται».

Παρ' ὅλα αὐτά ἀκόμα καί κατά τόν 12^ο αἰῶνα, ὁ Βαλσαμώνας ὁμολογεῖ ὅτι στήν ἐποχή του, παρά τίς ἀπαγορεύσεις, τό ἔθιμο τῶν μεταμφιέσεων βρισκόταν σέ ἀκμή. Ἔτσι οἱ περισσότερες ἀπό τίς διονυσιακές γιορτές τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων πέρασαν στό Βυζάντιο καί ἔφτασαν μέχρι τά χρόνια μας».ⁱⁱⁱ

Οἱ τραγικώτερες ἐπιπτώσεις τοῦ Καρναβαλιοῦ:

1. Βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἀπώλεια τῆς σωτηρίας τῆς ψυχῆς.
2. Ἐκτρώσεις (ἀκόμη καί 100.000 μόνο στήν Πάτρα ἔχουν καταγραφεῖ στίς ἡμέρες διεξαγωγῆς τοῦ Πατρινοῦ Καρναβαλιοῦ. Γενοκτονία!!! ). ^iv
3. Κατασπατάληση τοῦ πλούτου τῶν Δήμων καί τοῦ Κράτους, α) τή στιγμή πού ὑπάρχουν ἄστεγοι, ἄσιτοι, χρεωμένοι, ἄποροι, β) τή στιγμή πού οἱ Δήμοι ἀφήνουν ἀνεκπλήρωτα ἤ ἐλλιπῆ κοινωφελῆ ἔργα καί γ) τή στιγμή πού βουλιάζουμε οἰκονομικά πανεθνικῶς!

Πῶς πρέπει νά ἀνοίγει τό Τριώδιο στή ζωή τοῦ Χριστιανοῦ πού τόν ἑτοιμάζει γιά τό Πάσχα; Μέ φαγοπότια, κραιπάλες καί ἀκολασίες ἤ μέ ἄλλα πράγματα;

«Τό Τριώδιο εἶναι ἕνα ἀπό τά λειτουργικά βιβλία τῆς Ἐκκλησίας. Στό βιβλίο αὐτό περιέχονται σχεδόν κάθε μέρα ὕμνοι πού λέγονται Τριώδια, ὕμνοι δηλαδή μέ τρεῖς ὠδές. Οἱ ὕμνοι αὐτοί γενικά λέγονται Κανόνες. Οἱ Κανόνες, στήν ἄρτια μορφή τους καί ἀντίθετα πρός τά Τριώδια, ἀποτελοῦνται ἀπό ἐννέα ὠδές.

Ὠδή εἶναι τό ἱερό τραγούδι.

Ἀπό τά Τριώδια λοιπόν αὐτά, λέγεται καί τό βιβλίο Τριώδιο.

Θά πρέπει ἐδῶ δέ νά τονίσουμε ὅτι ἡ

ἱερή ὑμνολογία, ἡ βυζαντική ψαλμωδία καί γενικά ἡ θεία λατρεία τῆς Ἐκκλησίας, μαζί μέ τήν ἀνάγνωση τῶν Γραφῶν καί τό θεῖο κήρυγμα, ἀποτελοῦν ἀναπόσπαστα στοιχεῖα τῆς θεόσδοτης Ἱερᾶς μας Παράδοσης. Εἶναι συνεπῶς τά ἱερά γράμματα καί ἡ παιδεία τῶν Ὀρθοδόξων. Γιά μᾶς τούς Ἕλληνες εἶναι καί ἡ ἐθνική μας γλώσσα, γιατί ὅλα αὐτά εἶναι γραμμένα στά Ἑλληνικά καί ἡ Θεία Γραφή καί οἱ Ἱερές Ἀκολουθίες. Αὐτό γιά τό Ἔθνος μας εἶναι ἕνα ἐξαιρετικό προνόμιο.

Τριώδιο ἐπίσης λέγεται καί ἡ ἐκκλησιαστική περίοδος ἀπό σήμερα ὡς τό Πάσχα, ἐπειδή ὅλο αὐτό τό χρονικό διάστημα, εἶναι σέ χρήση τό λειτουργικό βιβλίο τοῦ Τριωδίου».

Συνεπῶς, μέ τό Τριώδιο ξεκινᾶ ἡ πορεία τοῦ Χριστιανοῦ ἀπό τήν «Αἴγυπτοστήν Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας», ἀπό τόν Γολγοθᾶ στήν Ἀνάσταση τοῦ Σωτῆροςἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀπό τόν προσωπικό Γολγοθᾶ τῶν θλίψεων, τῶν παθῶνκαί τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ χριστιανοοῦ, στήν ἀνάσταση τῆς ψυχῆς καί στήνἀνάτασή της πρός τά Θεῖα καί Ἐπουράνια! Πορεία κατά τήν ὁποία ἐντείνονται :

• ἡ μετάνοια
• ἡ κατάνυξη
• τά δάκρυα
• ἡ νηστεία
• ἡ προσευχή
• ἡ προσοχή τοῦ βίου
• ἡ ἐξομολόγηση
• ὁ ἐκκλησιασμός
• ἡ ἐγκράτεια
• ἡ εὐσέβεια
• ἡ εὐπρέπεια
• ἡ ἁγία πίστη

Ἐπομένως:

• Τί σχέση ἔχουν οἱ μάσκες τοῦ Καρναβαλιοῦ μέ Αὐτόν πού λέει: «Ἐγώ εἰμί ἡ Ἀλήθεια»;
• Τί σχέση ἔχουν: ἡ ψεύτικη ἀτμόσφαιρα τοῦ Καρναβαλιοῦ, ὁ δαιμονικός «Καρνάβαλος», οἱ φανταστικές ὡραιοποιήσεις καί οἱ γελοιοποιήσεις τῆς «εἰκόνας» τοῦ Θεοῦ (γιατί εἰκόνες τοῦ Χριστοῦ εἴμαστε ὡς ἄνθρωποι) μέ τόν «ἐν κάλλει Ὡραῖον» μας Χριστό ,Αὐτόνπού καταδίκαζε κατ’ ἐξοχήν τήν ὑποκρισία καί τόν «πατέρα καί πατέρα τοῦ ψεύδους διάβολο»;

Τελικό συμπέρασμα γιά τό Καρναβάλι :

(Α΄ Κορινθ. 6, 9-10)

«⁹ ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι; μὴ πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται¹⁰ οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι».

καί τί πρέπει νά κάνει ὁ κάθε Χριστιανός :

(Α΄ Κορινθ. 6, 11)

«¹¹ καὶ ταῦτά τινες ἦτε· ἀλλὰ ἀπελούσασθε, ἀλλὰ ἡγιάσθητε, ἀλλὰἐδικαιώθητε ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου ᾿Ιησοῦ καὶ ἐν τῷ Πνεύματι τοῦ Θεοῦἡμῶν».

ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΘΕΟ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ

Ο.Χ.

πηγή