Ο Άγιος Κωνσταντίνος προσευχόμενος

Πολλά έχουν γραφεί και έχουν λεχθεί περί της προσωπικότητος του Αγίου και Μεγάλου Κωνσταντίνου  και της μητέρας του της Αγίας Ελένης. Τόσο θετικά τα οποία στηρίζονται στην ίδια την ιστορία, όσο και αρνητικά που αποκαλύπτουν ιδιοτέλεια, άκρατο υποκειμενισμό και άγνοια της χριστιανικής πραγματικότητας. 

Ας περάσουμε όμως να δούμε τον άγιο Κωνσταντίνο σε σχέση με την πνευματική ζωή και συγκεκριμένως την προσευχητική του διάθεση και αυτήν την ίδια την προσευχή του.

Τίθεται λοιπόν εξ' αρχής το ερώτημα: «προσηύχετο ο ιδρυτής της Κωνσταντινουπόλεως και πρώτος αυτοκράτορας της Βυζαντινής μας αυτοκρατορίας; Προσηύχετο ο υιός της αγίας Ελένης; Προσηύχετο ο Άγιος, ο Μέγας και Ισαπόστολος;»

Μόνο ως ρητορικό μπορεί να σταθεί το ερώτημα και τούτο για να μας δώσει την αφορμή ώστε μαζί με την παρουσίαση της δικής του προσωπικότητος να αναθεωρήσουμε την έκβασιν και της δικής μας αναστροφής, κατά τον λόγο του Αποστόλου των εθνών, και να προκόψουμε επί πλέον στο στάδιο της προσευχής.

Μια μητέρα, όταν προσεύχεται, δεν μπορεί παρά και το παιδί της να την ακολουθήσει. Πόσο μάλλον όταν εδώ πρόκειται περί της αγίας Ελένης, της οποίας η προσευχή ήταν ως η αναπνοή της κατά τους ιερούς συναξαριστές.

Εδέχθη το λοιπόν και έμαθε ο μέγας Κωνσταντίνος, εξ' απαλών ονύχων την ευλογία και την τέχνη της προσευχής. Όχι βεβαίως μιας εξωτερικής προσευχής, όπως έπρατταν οι ειδωλολάτρες της τότε εποχής αλλά και οι σύγχρονοι. Ο μέγας Κωσταντίνος διδάχθηκε την χριστιανική προσευχή, που η όλη ύπαρξη στρέφεται προς τον δημιουργό της και από το θυσιαστήριον της καρδίας αναπέμπεται πρώτον η δοξολογία, δεύτερον η συγγνώμη για τα λάθη και τέλος η δέησις και τα αιτήματα προς τον Τριαδικό Θεό.

Αλλά μπορεί να τεθεί το ερώτημα περί της ψυχικής διαθέσεως και προσευχητικής ευφορίας του αγίου Κωνσταντίνου όταν στο καταμεσήμερο εμφανίζεται ο τίμιος του Κυρίου Σταυρός, με την προτροπή «εν τούτω νίκα»;

Μπορεί κανείς να αμφιβάλλει όταν ο ίδιος και οι γενναίοι του αξιωματικοί και στρατιώτες, κατασκευάζουν το λάβαρο και τίθενται υπό την προστασία του τιμίου Σταυρού; Η ίδια η Ιστορία καταγράφει στις χρυσές της σελίδες τα γεγονότα. «Δυναμωμένος πλέον και χαρούμενος, μετά το όραμα, εκάλεσε τους φίλους του, τους διηγήθηκε και τους περιέγραψε το γεγονός τονίζοντας την σημασία και την ερμηνεία». Στην συνέχεια, κάλεσε χωρίς αργοπορία χρυσοχόους τεχνίτες, που σύμφωνα με τις υποδείξεις του, κατεσκεύασαν το σήμα, που ο Μ. Κωνσταντίνος το επονόμασε «Λάβαρον» και έτοιμο πλέον, το προέβαλλε στο στράτευμα»!

Στην αρχή, πέρασαν τις Άλπεις, έφθασαν στο Τουρίνο, στο Μιλάνο και στη Βρέσια και σε άλλες πόλεις που τους άνοιξαν τις πύλες, άλλες με λίγη και άλλες με περισσότερη αντίσταση. Έτσι στις 28 Οκτωβρίου του 312 προπορευομένου του Λαβάρου και υπό την σκέπην του Τιμίου Σταυρού, ο Μ. Κων/νος έφθασε κάτω από τα τείχη της Ρώμης. 

                                                   

Όμως «επιλήψει με διηγούμενον ο χρόνος» τα καθαυτό συγκινητικά και ένδοξα ιστορικά γεγονότα, τα οποία οφείλουμε ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί και δη Έλληνες, να τα γνωρίζουμε στην αυθεντική τους μορφή, και όχι όπως τα παραχαράσουν οι στρατευμένοι «ιστορικοί».

Εκείνο που έχει σημασία για το θέμα μας, είναι πως ο μετέπειτα Μονοκράτωρ βίωνε την προσευχή και γνώριζε πολύ καλώς την δύναμή της.

Πριν από 1300 περίπου χρόνια από την εποχή του Μ. Κωνσταντίνου, ένας άλλος μεγάλος και γενναίος, ο προφητάναξ Δαυίδ, με τους τόσους πολέμους και τις τόσες περιπέτειες, αλλά και τις τόσες ευθύνες του βασιλείου του, σημείωνε στο βιβλίο των ψαλμών του, απευθυνόμενος προς τον Κύριο: «επτάκις την ημέραν ήνεσάν σε», τόσο πολύ δηλ. επιθυμούσα και διψούσα την επικοινωνία μαζί σου Κύριε, ώστε επτά φορές την ημέρα σε δοξολογούσα και προσευχόμουν σ΄ εσένα. Και αν αυτό συνέβαινε με τον προφήτη και βασιλέα Δαυίδ, εύκολον τώρα να σκεφθούμε ότι αυτό θα συνέβαινε έτι πλέον με το σκεύος της εκλογής, τον Ισαπόστολο Άγιο Κωνσταντίνο.

Και στο σημείο αυτό που φθάσαμε, ας τονιστεί και τούτο προς τους άδικους κριτές του ιδρυτού  της Κωνσταντινουπόλεως. Όπως ο Δαυίδ, ως άνθρωπος ξέπεσε από τα ύψη της πνευματικότητος που ευρίσκετο, λόγω του γνωστού, διπλού του και μεγάλου αμαρτήματος, η συντριπτική του όμως μετάνοια τον ανεβίβασε κατόπιν σε μεγαλύτερα από τα ύψη που ευρισκόταν πριν, και έτσι κατέστη εις τους αιώνας παράδειγμα μετανοίας, ούτω πως και ο Μ. Κωνσταντίνος, με το δικό του «ελέησόν με ο Θεός κατά το μέγα έλεός σου», δια του Ιερού δηλ. Μυστηρίου του Βαπτίσματος, ελευκάνθη από οτιδήποτε είχε προηγηθεί   και έτσι έφθασε στα ύψη της αγιότητος. Και επιτέλους, αυτή είναι η δύναμις η πνευματική που κατέχει η Εκκλησία μας. Να παίρνει τον κόρακα και να τον μεταβάλει σε περιστερά, κατά τον λόγο του πρυτάνεως των ιεροκηρύκων, του Ιερού Χρυσοστόμου. Να λαμβάνει η χάρις του Θεού τον Σαύλον και να τον αναδεικνύει εις Παύλον και των εθνών Απόστολον. Να εμβαπτίζει τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο και να τον παραδίδει άγιον και μάλιστα ένα των μεγαλυτέρων αγίων, μαζί με την αγία του μητέρα Ελένη.

Αλλά εκεί που βλέπουμε τον Μ. Κωνσταντίνο να προσεύχεται και μάλιστα για την εσωτερική ειρήνευση της εκκλησίας, αφού είχε επέλθει η εξωτερική δια του διατάγματος των Μεδιολάνων το 313 είναι όταν προεδρεύει της πρώτης Οικουμενικής Συνόδου.

Ας μεταφερθούμε, μέσω των πνευματικών του δυνάμεων στον χώρο της Συνόδου.

Νίκαια της Βιθυνία 325 μ.Χ. τα αείποτε ελληνικά χώματα τα πορφυρωμένα από το αίμα των μαρτύρων της πίστεως και των ηρώων της φυλής.

Ομολογητές και Όσιοι Ιεράρχες παρευρίσκονται επί το αυτό. Στη θέα τούτων των ιερών ανδρών που στα ασκητικά τους σώματα φέρουν τα στίγματα του Κυρίου Ιησού δηλ. των διωγμών, ρίγη συγκινήσεως καταλαμβάνουν τους πιστούς. Μεταξύ δε αυτών, και οι άγιοι Νικόλαος, Σπυρίδων, Μ. Αθανάσιος αλλά και τόσοι άλλοι των οποίων τα ονόματα κοσμούν τα ιερά μας συναξάρια, 318 τον αριθμόν. Προσωπικότητες δηλ. που εκτός των άλλων εβίωναν την προσευχή, την νοερά-καρδιακή προσευχή. Είχαν ξεπεράσει την κάθαρση και ευρίσκονταν στον φωτισμό και πλείστοι εξ΄αυτών στην θέωση. Εν μέσω δε αυτών των επουρανίων ανθρώπων και επιγείων αγγέλων, τοποθετώντας στον αυτοκρατορικό θρόνο, που ευρισκόταν στο κέντρο, το Ιερό Ευαγγέλιο, και καθήμενος επί ταπεινού βάθρου «επί σκαμνίου», προσευχόμενος και παρακολουθώντας  τις εργασίες της Συνόδου, ο ίδιος ο Μ. Κωνσταντίνος!

Εάν δε μελετήσει κανείς τα της Α' Οικουμενικής συνόδου, οπωσδήποτε θα βιώσει τον αγώνα, την αγωνία και την έμπονη προσευχή του Αυτοκράτορος για την ειρήνευση της Εκκλησίας και κατ' επέκτασιν της Αυτοκρατορίας.

Χρειάζεται άραγε, να σχολιαστεί η στάση αυτή του Μ. Κωνσταντίνου, τόσο από την σκοπιά της  προσευχής, όσο και από την σκοπιά της αγάπης προς την Εκκλησία; Χρειάζεται άραγε σχόλιο σε σχέση με το σήμερα; Τούτο μόνο λέμε: εάν αγαπητοί μου μας έχει απομείνει κάποιος σταλαγμός δακρύων, ας τον προσφέρουμε ως σπονδή για το Ταλαίπωρο Ελληνικό μας Έθνος, για την Εκκλησία μας και  ιδίως για την νεολαία μας.

Αλλά, ο αυτοκράτωρ αισθάνεται ότι οι ημέρες των ετών του παρήλθαν και οσονούπω φθάνει η ώρα που θα αφήσει τούτη την ζωή. Όλα καλά. Ναι, όμως έτι εν σοι λείπει Κωνσταντίνε για να ολοκληρωθείς. Και δίχως αυτό δεν γίνεται. Είναι εκ των ων ουκ άνευ για την σωτηρία. Και έρχεται τώρα η ώρα του αγίου Βαπτίσματος. Τα νερά της κολυμβήθρας δέχονται μαζί με την ύπαρξη και τα καυτά δάκρυα του μεγάλου ανδρός. «Βαπτίζεται ο δούλος του Θεού Κωνσταντίνος εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος». «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε»! Έως τότε, όλα ήσαν καλά. Τώρα όλα είναι άριστα και άγια και επιπλέον συνεχώς ανοικτός ο δίαυλος επικοινωνίας με τον ουρανό μέσω της ιεράς προσευχής.

Η νοερά-καρδιακή προσευχή, ενεργεί ασταμάτητα. Η δε βασιλική αλουργίδα; Κάπου παραπεταμένη, αφού τώρα ο χιτών του βαπτίσματος, που αρνείται να απεκδυθεί, συμβολίζει το φως της Χάριτος. «Χιτώνα μοι παράσχου φωτεινόν ο αναβαλλόμενος φως ως ιμάτιον»!

Καμμία διάθεση τώρα για τις κοσμικές υποθέσεις. Αναπνοή η προσευχή γι' αυτό και πληθαίνουν οι επισκέψεις των αγίων. Ο ίδιος ο Μέγας Παΐσιος, που θαυμαστώ τω τρόπω τον επισκέπτεται, του αποκαλύπτει πως οι τέλειοι μοναχοί, φθάνουν ενώπιον του θρόνου του Θεού, δίχως η ψυχή τους να περάσει τα φοβερά τελώνια των δαιμόνων!

Πόσο θα ήθελε τώρα ο «νεοφώτιστος άγιος» να γύριζε πίσω τον χρόνο, να αρνείτο την αυτοκρατορική δόξα και να ενδύετο το μέγα και αγγελικό σχήμα των μοναχών! Πόσο λαχταρούσε να συμπεριλαμβάνεται στους «εν ερημίαις, όρεσι και σπηλαίοις και ταις οπές της γης», αγωνιζομένους και αθλουμένους, αγνώστους για τον κόσμο, γνωστούς όμως και φίλους του Θεού! Είναι όμως άγιος! Τα πρώτα προσευχητικά ψελίσματα που είχε λάβει από την αγία του μητέρα, τώρα, ξαναβρίσκοντας την παιδική του αθωότητα και εντελώς καθαρός, τα αποδίδει με την προσευχή των τελείων. Εβάδιζε την οδόν της ατελευτήτου τελειότητος. Τώρα ο μεγάλος μας άγιος, απολύτως ήσυχος και παραδίδοντας τα πάντα στα χέρια του Θεού, προσεύχεται υπέρ της αυτοκρατορίας που ίδρυσε, δέεται «υπέρ των αγίων του Θεού Εκκλησιών», προσεύχεται για τους συγγενείς του και απογόνους του και για τον εαυτόν του ψελλίζει το «χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών...». Η δε αγία του μητέρα, η αγία Ελένη, έρχεται και πάλι με την αγία της ψυχή. Τώρα όμως για να τον συνοδεύσει μαζί με τον φύλακα άγγελο και τους φίλους του Μάρτυρες, Ομολογητές, και Οσίους εις τον ακύμαντον λιμένα της Βασιλείας των ουρανών!

Αλλ' όχι αδελφοί μου. Δεν μας εγκατέλειψε ο μεγάλος μας άγιος. Πρεσβεύει υπέρ του Εθνους μας, υπέρ της Εκκλησίας μας και όλων των όπου γης ευσεβών και Ορθοδόξων Χριστιανών. Ταυτοχρόνως δε, μας δίνει ένα ουράνιο μήνυμα, το μήνυμα της προσευχής και της ελπίδας. Ας μην αποκάμουμε λοιπόν. «Ουκ εάσει ημάς πειρασθήναι υπέρ ω δυνάμεθα» η αγάπη του Θεού. Και επειδή είδαμε μερικούς από τους προσευχητικούς σταθμούς του Αγίου και Μ. Κωνσταντίνου, ας κλείσουμε με τον άγιο Ησύχιο: «Δεν είναι δυνατόν να κοιμάται εκείνος που θέλει να μείνει για πάντα άτρωτος, διότι ένα από τα δύο πρέπει να συμβεί. Ή θα περιπέσει σε αφροντισιά κι αφού χάσει τις αρετές του θα χαθεί κι ο ίδιος ή θα στέκεται πάντοτε στο νου, προσευχόμενος, διότι ο εχθρός παραμένει πάντοτε άγρυπνος, καιροφυλακτεί για να εφορμήσει εναντίον μας μόλις μας δει ανέτοιμους και έτσι να λάβει το τρόπαιον της νίκης».

Το λοιπόν αδελφοί, αγώνας, προσευχή και ελπίδα!

Είθε οι άγιες ευχές του υιού και της μητρός, δηλ. του Μ. Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης να μας συνοδεύουν πάντοτε και να μας προστατεύουν από κάθε κακό.

Αμήν.

 Αρχιμ. Ιωήλ  Κωνστάνταρος

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΤΕ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΕΥΚΟΛΑ ΤΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ

Σαν τους λαγούς θα τρέχουν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά μετά τον διάλογο μαζί σας

Το άρθρο αφιερώνεται με όλη μας την αγάπη στον Ονήσιμο Ελευθεριάδη που κατάφερε και ξέφυγε από τα νύχια της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Λαμβάνοντας υπόψη το ενδιαφέρον και την αγωνία πολλών πιστών για την δυσκολία αντιμετώπισης των Μαρτύρων του Ιεχωβά είτε σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις είτε σε διάλογο στο διαδίκτυο (internet), αποφασίσαμε – λόγω της μακρόχρονης τριβής μας και ενασχόλησης μαζί τους – να γράψουμε άρθρο με το οποίο ο πιστός όχι μόνο θα αντιμετωπίζει εύκολα και απλά τον οποιοδήποτε Μάρτυρα του Ιεχωβά, αλλά θα τον τρέπει κυριολεκτικά σε φυγή, ακόμα και εκείνος ο πιστός ο οποίος έχει παντελή άγνοια της Αγίας Γραφής και της διδασκαλίας των Μαρτύρων του Ιεχωβά....

Και η ευκολία αυτή συνίσταται, πως ο πιστός δεν χρειάζεται να διαθέτει απολύτως τίποτα. Ούτε Άγια Γραφή, ούτε γνώση και χρήση αυτής, ούτε ιδιαίτερη σχέση με δογματικά ζητήματα, ούτε πολύ περισσότερο φυλλάδια και έντυπα της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Όλα τα «όπλα» που θα χρησιμοποιήσει εναντίον τους βρίσκονται στο παρόν άρθρο.

Πριν όμως τα εκθέσουμε, πρέπει να πούμε κάποια πράγματα τα οποία ο πιστός οφείλει να τα γνωρίζει.

Όταν κάποιος αποφασίζει να κάνει διάλογο με ένα Μάρτυρα του Ιεχωβά δεν έχει απέναντί του μόνο τον Μάρτυρα του Ιεχωβά αλλά ολόκληρη την Οργάνωσή του. Μια Οργάνωση που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη. Γιατί από την νηπιακή σχεδόν ηλικία, τους εκπαιδεύει σεΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΑΣΗ πώς να διεξάγουν τον διάλογο και να αποφεύγουν τις δυσκολίες και τις κακοτοπιές. Τους έχει προμηθεύσει και έντυπα τα οποία έχουν έτοιμες τις απαντήσεις σε οτιδήποτε συζητείται στον διάλογο. Και δεν είναι μόνο αυτό. Αλλά τους έχει έτοιμα και τα χωρία (κομμάτια) της Γραφής – τα οποία πολλές φορές ελάχιστη σχέση έχουν με το υπό συζήτηση θέμα – με τα οποία «βομβαρδίζουν» τον «αντίπαλο» και έτσι όχι μόνο δεν τον αφήνουν να πάρει ανάσα αλλά δημιουργούν και την ψευδαίσθηση της υπεροχής του Μάρτυρα του Ιεχωβά ιδιαίτερα στην γνώση της Γραφής. Γι’ αυτό και έχει επικρατήσει να λέγεται, πως οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι άριστοι γνώστες της Γραφής.

Εκεί βέβαια που γίνεται ανηλεής «βομβαρδισμός» του «αντιπάλου» είναι στο διάλογο στο διαδίκτυο (internet). Επειδή όλοι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν προμηθευτεί από την Οργάνωσή τους CD στο οποίο έχουν έτοιμα Γραφικά χωρία για το οποιοδήποτε θέμα. Και έτσι το μόνο κόπο που έχουν να κάνουν είναι να αντιγράψουν το κατεβατό αυτών των Γραφικών χωρίων.

Να φέρουμε ένα παράδειγμα. Συζητείται π.χ. το θέμα για την Αγία Τριάδα. Στην Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ) δηλαδή την Καινή Διαθήκη των Μαρτύρων του Ιεχωβά και στις τελευταίες σελίδες της έχει περιεχόμενα που επιγράφονται «Γραφικά Θέματα για συζήτηση».Στην λέξη Τριάδα λοιπόν, μετρήσαμε πάνω από 40!! χωρία της Γραφής έτοιμα προς χρήση. Την στιγμή λοιπόν που ο «καημένος» ο Ορθόδοξος πιστός πασχίζει να βρει στην Γραφή έστω και ένα χωρίο για να απαντήσει, ο Μάρτυρας του Ιεχωβά έχει ολόκληρο «οπλοστάσιο»! «Ξύλινα σπαθιά» εναντίον «πυρηνικών βομβών»!!

Αν παρόλα αυτά ο πιστός καταφέρει και φέρει τον Μάρτυρα του Ιεχωβά σε δύσκολη θέση ώστε να μην μπορεί να του απαντήσει, κανένα πρόβλημα πάλι για τον Μάρτυρα του Ιεχωβά. Ξεφεύγει άνετα «πηδώντας» σε άλλο θέμα ή επικαλείται πως θα το κοιτάξει το θέμα για να το συζητήσουν την επόμενη φορά με αποτέλεσμα σχεδόν πάντα να ξεχνιέται το θέμα στο οποίο ήρθε σε δεινή θέση.

Συμπέρασμα πρώτο λοιπόν: ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΟΝ ΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟΥ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ. ΕΠΙΜΕΝΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ Σ’ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΡΩΤΑΜΕ.

Πάμε τώρα να δούμε πως εύκολα και απλά θα κάνουμε τους Μάρτυρες του Ιεχωβά όχι μόνο να μην έχουν τι να μας απαντήσουν αλλά να το «βάλουν στα πόδια σαν λαγοί».

Και για να τους δείξουμε πως δεν τους φοβόμαστε θα «παίξουμε στο δικό τους γήπεδο» χρησιμοποιώντας αποκλειστικά, ΜΟΝΟ έντυπα της Οργάνωσής τους!

Θα χρησιμοποιήσουμε λοιπόν:

1. Το έντυπο «Μπορείτε να ζείτε για πάντα στον Παράδεισο στη Γη» γνωστό και ως «Μπορείτε να ζείτε» έκδοσης 1993, που περιέχει σχεδόν όλη την διδασκαλία και τα πιστεύω των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

2. Την Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ) έκδοσης 1993, δηλαδή την Καινή Διαθήκη των Μαρτύρων του Ιεχωβά που βασίζεται κυρίως στο Ελληνικό κείμενο των Γουέστκοτ και Χορτ.

3. Μπ. Φ. Γουέστκοτ και Φ. Τζ. Α. Χορτ. Βιβλικοί ερευνητές του 19^ου αιώνα που το 1881 εξέδωσαν την Καινή Διαθήκη βασισμένοι στα υπάρχοντα χειρόγραφα που διασώθηκαν από την αρχή του Χριστιανισμού. Το κείμενο της Καινής Διαθήκης τους υπάρχει στην παρακάτω διεύθυνση: http://www.whdc.bible.com/

4. Το περιοδικό «Σκοπιά» το επίσημο όργανο της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά μέσω του οποίου διοχετεύεται η διδασκαλία της.

Ο «ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΜΕ ΣΑΡΚΑ»

Κάθε φορά που τυχαίνει να ασχολούμαστε με το εν λόγω θέμα δεν μπορούμε να συγκρατήσουμε ένα αυθόρμητο χαμόγελο που σχηματίζεται στα χείλη μας όταν θυμόμαστε την συμπεριφορά που επέδειξαν δύο Μάρτυρες του Ιεχωβά με τους οποίους είχαμε διάλογο πριν κάμποσα χρόνια. Ίδρωναν και ξεΐδρωναν προσπαθώντας να μας απαντήσουν, άνοιγαν και ξανάνοιγαν τα βιβλία της Οργάνωσης τους μήπως βρουν κάποια απάντηση, αλλά φευ(δυστυχώς)! Απάντηση δεν ερχόταν από πουθενά! Ώσπου τους λυπηθήκαμε και αλλάξαμε θέμα συζήτησης για να συνεχιστεί ο διάλογος.

Ας δούμε τώρα την αιτία του ιδρώματος και του ξεϊδρώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Στο βιβλίο της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά «Μπορείτε να ζείτε» υπάρχει το κεφάλαιο 17 το οποίο φέρει τον τίτλο «Η Επάνοδος του Χριστού – Πως γίνεται Ορατή;».

Όπως γίνεται αντιληπτό από τον τίτλο, το κεφάλαιο 17 ασχολείται με την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Το ερώτημα που θέτει η Οργάνωση είναι, αν αυτή θα είναι ορατή ή αόρατη στα ανθρώπινα μάτια. Στην σελίδα 143 του «Μπορείτε να ζείτε» η Οργάνωση υποστηρίζει πως η επάνοδός του θα είναι αόρατη στα ανθρώπινα μάτια αφού ο Χριστός θα επανέλθει χωρίς σάρκα.Ιδού και το σχετικό ντοκουμέντο:

Βιβλίο Μαρτύρων του Ιεχωβά, «Μπορείτε να ζείτε» σελ. 143 : Ο Χριστός δεν θα έρθει στην Δευτέρα Παρουσία με ανθρώπινη σάρκα!

Συμφωνεί άραγε η Γραφή με αυτά που υποστηρίζει η Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά, πως η επάνοδος του Χριστού θα γίνει χωρίς σάρκα;

Ας δούμε λοιπόν τι γράφει η Δεύτερη Επιστολή του Ευαγγελιστή Ιωάννη στον στίχο 7.

Και πρώτα στο αρχαίο κείμενο από την Καινή Διαθήκη των Γουέστκοτ και Χορτ:

7 «ότι πολλοὶ πλάνοι εξήλθον εις τον κόσμον, οι μὴ ομολογούντεςΙησούν Χριστόν ερχόμενον εν σαρκὶ· ούτος εστιν ο πλάνος και οαντίχριστος.»

Ας δούμε τώρα, πως το μεταφράζει το παραπάνω Γραφικό χωρίο η Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ) δηλαδή η Καινή Διαθήκη των Μαρτύρων του Ιεχωβά που βασίζεται στους Γουέστκοτ και Χορτ:

Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ), 2 Ιωάννου στίχος 7 : Είναι απατεώνες αυτοί που δεν ομολογούν πως ο Χριστός θα έρθει με ανθρώπινη σάρκα!!

Τι μας λένε λοιπόν και τα δύο παραπάνω αποσπάσματα; Πωςείναι πλάνοι και αντίχριστοι όσοι δεν ομολογούν πως Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΣΑΡΚΑ!!!

Καταλάβατε τώρα τον λόγο του ιδρώματος και του ξεϊδρώματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά; Τι μπορούσαν να πούνε οι καημένοι όταν τους είχε «κρεμάσει» η ίδια η Οργάνωσή τους με τα ψέματά της;!!!

Πιθανόν να σας πούνε:

«Εδώ ο Ευαγγελιστής Ιωάννης εννοεί τον Χριστό που ήρθε σαν άνθρωπος στη γη και αρνήθηκαν κάποιοι την ανθρώπινη αυτή παρουσία του».

Μακάρι να σας το πούνε αυτό! Γιατί τότε θα τους γελοιοποιήσετε και θα τους διασύρετε τελείως, αποδεικνύοντας πόσοι αγράμματοι και αστοιχείωτοι είναι, αφού είναι άλλωστε γνωστό το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο της πλειονότητας των Μαρτύρων του Ιεχωβά.

Και αυτό θα το καταφέρετε για τους παρακάτω δύο λόγους:

1. Αν ο Ευαγγελιστής Ιωάννης εννοούσε τον ερχομό του Χριστού πριν 2000 χρόνια ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΕ την μετοχή «ερχόμενος»αλλά την μετοχή «εληλυθότα»!!

Και δεν χρειάζεται ούτε φιλολόγους να ρωτήσουμε ούτε κανέναν αφού μπορεί να μας βοηθήσει για μία ακόμη φορά η Αγία Γραφή. Και κατά σύμπτωση θα μας βοηθήσει ο ίδιος ο Ευαγγελιστής Ιωάννηςόχι όμως στην Δεύτερη επιστολή του αυτή τη φορά αλλά στηνΠρώτη, στο κεφάλαιο 4, στίχος 2 όπου μας μιλάει για την πρώτη παρουσία του Χριστού πριν 2000 χρόνια.

Ας δούμε πρώτα το αρχαίο κείμενο από Καινή Διαθήκη των Γουέστκοτ και Χορτ:

2 «εν τούτω γινώσκετε το πνεύμα του θεού· παν πνεύμα ο ομολογείΙησούν Χριστόν εν σαρκί εληλυθότα εκ του θεού εστίν»

Για να δούμε τώρα πως μεταφράζει την μετοχή «εληλυθότα» η Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ):

Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ), 1 Ιωάννου 4,2 : Ο Χριστός «έχει έρθει» (εληλυθότα) με σάρκα

Από το παραπάνω ντοκουμέντο λοιπόν διαπιστώνουμε πως η Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ) αποδίδει την μετοχή «εληλυθότα»ως «έχει έρθει».

2. Αφήσαμε για τελευταίο και καλύτερο την απόδοση στην Νεοελληνική της μετοχής «ερχόμενος» από την ίδια Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Μετοχή που βρίσκεται στα Ευαγγέλια όταν περιγράφουν την θριαμβευτική είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα και περιέχεται στην γνωστή σε όλους φράση «ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου» Κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 21, στίχος 9.

Ως εξής λοιπόν την αποδίδει η Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ): «ευλογημένος είναι ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ στο όνομα του Ιεχωβά». Και για να μην υπάρξει καμία ένσταση και αμφισβήτηση ακολουθεί το ντοκουμέντο από την Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ):

Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ), Ματθαίος 21,9 : Ευλογημένος «αυτός που έρχεται» (ερχόμενος)

Και αφήστε μετά από όλα αυτά τους Μάρτυρες του Ιεχωβά να ιδρώνουν και να ξεϊδρώνουν!!!

Ο «ΟΡΘΙΟΣ ΠΑΣΣΑΛΟΣ»

Αν και επί δεκαετίες οι Μάρτυρες του Ιεχωβά σέβονταν τον Σταυρό του Κυρίου όπως οι περισσότεροι Χριστιανοί, ξαφνικά έγιναν από τους χειρότερους εχθρούς του σε τέτοιο σημείο μάλιστα – ας μας επιτραπεί η έκφραση – να τους πιάνει «λύσσα» όταν αναφέρονται σ’ αυτόν.

Και όχι μόνο τον απέρριψαν αλλά αποφάνθηκαν πως ο Χριστός δεν σταυρώθηκε σε Σταυρό που είχε το γνωστό σχήμα δηλαδή δύο ξύλα ένα οριζόντιο και ένα κάθετο με απλωμένα τα δυο του χέρια πάνω στο οριζόντιο ξύλο, αλλά σε ένα όρθιο μονό πάσσαλο με ενωμένα τα δυο του χέρια πάνω από το κεφάλι του σε σχήμα ανάτασης.

Δημοσιεύουμε ευθύς αμέσως – για να γίνουμε κατανοητοί – φωτογραφία που δείχνει τον Χριστό σταυρωμένο σύμφωνα με την διδασκαλία της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Είναι από το περιοδικό τους την «Σκοπιά» της 1^ης Οκτωβρίου 2006, σελίδα 21:

Περιοδικό των Μαρτύρων του Ιεχωβά «Σκοπιά» της 1^ης Οκτωβρίου 2006, σελίδα 21: Εικόνα με τον Χριστό σταυρωμένο σε όρθιο μονό πάσσαλο, με ένα καρφί στα χέρια του και την επιγραφή πάνω από τα χέρια του

Παρατηρώντας λοιπόν τον τρόπο σταύρωσης του Χριστού που δέχεται η Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά παρατηρούμε τα εξής δύο σημεία. Πρώτον, τα χέρια του Χριστού είναι ενωμένα και καρφωμένα με ΕΝΑ ΚΑΡΦΙ πάνω από το κεφάλι του. Δεύτερον, η πινακίδα που γράφει «Ιησούς ο Ναζωραίος ο Βασιλεύς των Ιουδαίων» βρίσκεται ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ.

Για να δούμε τώρα τι λέει η Αγία Γραφή; Με ΕΝΑ ΚΑΡΦΙ άραγε κάρφωσαν τα χέρια του Χριστού; Η πινακίδα βρίσκονταν ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ;

Και όπως έχουμε πει και πιο πάνω θα χρησιμοποιήσουμε για μία ακόμη φορά την δική τους την Καινή Διαθήκη δηλαδή την Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ). Παραθέτουμε σε φωτοτυπία απόσπασμα της, από το Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 20, στίχοι 24 – 25 που αφορά τις αμφιβολίες του «άπιστου» Θωμά περί της Ανάστασης ή μη του Κυρίου:

Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ), Ιωάννης 20,24 – 25 : «Αν δεν δω στα χέρια του το αποτύπωμα των καρφιών!!»

Τι λέει λοιπόν ο Θωμάς; «Αν δεν δω στα ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΤΩΝ ΚΑΡΦΙΩΝ…»!!!

Που το βρήκαν λοιπόν αυτοί το ένα καρφί; Καινούργιο ίδρωμα και ξεΐδρωμα λοιπόν των Μαρτύρων του Ιεχωβά!!

Πιθανόν να σας πούνε:

1. «Πως η εικόνα του Χριστού που δημοσιεύει η «Σκοπιά» απηχεί την αντίληψη του καλλιτέχνη».

Δείξτε τους τότε το παρακάτω ντοκουμέντο που είναι από τη «Σκοπιά» της 15^ης Αυγούστου 1970, σελίδα 512 στο οποίο η Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά δέχεται πως η εικόνα που δημοσιεύει δείχνει τον τρόπο που σταυρώθηκε ο Χριστός! Γράφει επί λέξει για την εικόνα: «Αυτό αποτελεί μόνο την αντίληψη ενός καλλιτέχνου, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ»!!!!

Ορίστε και η απόδειξη:

Περιοδικό των Μαρτύρων του Ιεχωβά της «15^ης Αυγούστου 1970, σελίδα 512: Είναι πολύ δυνατόν ο Χριστός να σταυρώθηκε με ένα καρφί και την επιγραφή πάνω από τα χέρια του!!

Ξανά πάλι ίδρωμα και ξεΐδρωμα των Μαρτύρων του Ιεχωβά!!

Πιθανόν να σας πούνε:

2. «Πως ο Θωμάς μιλώντας για καρφιά δεν εννοεί μόνο για τα χέρια του Χριστού αλλά και για τα πόδια του».

Την αστειότητα και γελοιότητα αυτή, την υποστηρίζει και η ίδια η Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο ντοκουμέντο που μόλις δημοσιεύσαμε και μπορείτε να το διαπιστώσετε «ιδίοις όμμασι».

Δεν χρειάζεται να συνεχίσετε τον διάλογο καθόλου επ’ αυτού, γιατί αν συνέβαινε αυτό δεν υπήρχε λόγος να το αποκρύψει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης. Το μόνο που θα τους πείτε για να τους δείξετε την αστειότητα και γελοιότητα καθώς και το αστήρικτο του ισχυρισμού τους είναι το εξής: «Αν θέλετε να αρχίσουμε τα ανέκδοτα και να σταματήσουμε τον διάλογο, δεν έχουμε καμιά αντίρρηση».

Άλλωστε το κλασσικό σλόγκαν των Μαρτύρων του Ιεχωβά όταν συζητάς μαζί τους είναι: «Που το γράφει μέσα αυτό η Αγία Γραφή;»

Οπότε επιστρέψτε το πίσω σ’ αυτούς και αφήστε τους όπως είπαμε να ιδρώνουν και να ξεϊδρώνουν!!

Και πάμε τώρα να δούμε σε ποιο σημείο ακριβώς βρισκόταν η πινακίδα που τοποθετήθηκε πάνω στο Σταυρό του Χριστού η οποία σημειωτέον πρέπει να ήταν και αρκετά μεγάλη αφού σύμφωνα με την Γραφή έγραφε σε τρεις γλώσσες – Εβραϊκά, Ελληνικά και Λατινικά – την γνωστή φράση «Ιησούς ο Ναζωραίος ο Βασιλεύς των Ιουδαίων». Σύμφωνα με την εικόνα που δημοσιεύει η «Σκοπιά» και βάσει λογικής βεβαίως η πινακίδα βρίσκεται πάνω από τα χέρια του Χριστού. Και λέμε βάσει λογικής γιατί δεν ήταν δυνατόν να είναι πάνω από το κεφάλι του Χριστού αφού εκεί υπήρχαν τα τεντωμένα και ενωμένα χέρια του σε σχήμα ανάτασης. Ποιος λοιπόν θα μας λύσει την απορία; Μα ποιος άλλος από την ίδια την Γραφή. Τι λένε άραγε οι τέσσερις Ευαγγελιστές επ’ αυτού;

Κατά σειρά λοιπόν:

1. Ο Ευαγγελιστής Μάρκος λέει πως η επιγραφή (πινακίδα) ήταν γραμμένη από πάνω, Μάρκος 15:26

2. Ο Ευαγγελιστής Μάρκος λέει πως υπήρχε μια επιγραφή (πινακίδα) από πάνω του, Λουκάς 23:38

3. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης λέει πως ο Πιλάτος έγραψε την επιγραφή (πινακίδα) και την έβαλε πάνω στον Σταυρό, Ιωάννης 19:19.

Σύμφωνα λοιπόν με τους τρεις Ευαγγελιστές το ζήτημα που ακριβώς ήταν η πινακίδα, δεν είναι και πολύ ξεκάθαρο.

Ποιος Ευαγγελιστής μας έμεινε. Μα φυσικά ο Ματθαίος. Ήταν ανάγκη να υπάρχει και αυτός! Γιατί χωρίς αυτόν θα την είχαν «ψιλογλιτώσει» οι Μάρτυρες του Ιεχωβά που ισχυρίζονται πως ο Χριστός σταυρώθηκε σε ένα όρθιο πάσσαλο με τα χέρια στην ανάταση.

Τι λέει άραγε ο Ματθαίος; ΠΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ ΗΤΑΝ Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ (ΠΙΝΑΚΙΔΑ);

Ας τον αφήσουμε να μας το πει ο ίδιος από την Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ) πάντα:

«Επίσης, ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ τοποθέτησαν γραπτή την κατηγορία εναντίον του: “Αυτός είναι ο Ιησούς, ο Βασιλιάς των Ιουδαίων”» Κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 27, στίχος 37.

Και για τους «άπιστους Θωμάδες» δημοσιεύουμε πάραυτα την φωτοτυπία από την Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ):

Μετάφραση Νέου Κόσμου (ΜΝΚ), Ματθαίος 27, 37 : «Πάνω από το κεφάλι του τοποθέτησαν γραπτή την κατηγορία (επιγραφή)»

Αφού λοιπόν ο Ματθαίος μας λέει πως επιγραφή (πινακίδα) μπήκεΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ πως ακριβώς έγινε αυτό; Μπορούν να μας το πούνε οι Μάρτυρες του Ιεχωβά; Την κάρφωσαν δηλαδή πάνω στα απλωμένα χέρια του;!!!!!

Όλος λοιπόν ο μύθος και η απάτη της Οργάνωσης των Μαρτύρων του Ιεχωβά για σταύρωση του Χριστού σε όρθιο μονό πάσσαλο καταρρέει σαν χάρτινος πύργος.

Ενώ αν ο Χριστός σταυρώθηκε με το γνωστό τρόπο που όλοι γνωρίζουμε σε διπλό ξύλο με τα χέρια στην έκταση η επιγραφή (πινακίδα) χωράει άνετα πάνω από το κεφάλι του επιβεβαιώνοντας και τον Ευαγγελιστή Ματθαίο.

Πιθανόν να σας πουν …. τίποτα!!! Ότι και να προσπαθήσουν να σας πουν να τους πείτε, πως ανέκδοτα δεν δέχεστε σε ένα σοβαρό θεολογικό διάλογο.

Και να θυμάστε. Δεν είστε ποτέ μόνοι σας. Έχετε πάντα μαζί σας τον«Αντιαιρετικό». Ότι χρειαστείτε και όποτε το χρειαστείτε σε σχέση με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά θα το έχετε αμέσως.

Καλή δύναμη λοιπόν και μακάρι ο Θεός να φωτίσει τους πλανεμένους μας αδελφούς να επιστρέψουν στην αληθινή Εκκλησία Του.

πηγή