ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΛΕΥΚΑΔΟΣ ΚΑΙ ΙΘΑΚΗΣ κ. κ. ΘEOΦΙΛΟΥ ΕΠΙ ΤΩ ΑΓΙΩ ΠΑΣΧΑ

Θ Ε Ο Φ Ι Λ Ο Σ

Ἐλέῳ Θεοῦ Ἐπίσκοπος καί Μητροπολίτης

τῆς Θεοφρουρήτου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λευκάδος καί Ἰθάκης

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον, τίς Μοναστικές ἀδελφότητες

καί τόν εὐλογημένον Λαόν

τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

«Θανάτου ἑορτάζομεν νέκρωσιν, Ἅδου τὴν καθαίρεσιν,

ἄλλης βιοτῆς, τῆς αἰωνίου ἀπαρχήν^.

καὶ σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τὸν αἴτιον,

τὸν μόνον εὐλογητὸν τῶν πατέρων Θεὸν καὶ ὑπερένδοξον».

(Κανόνας τοῦ  Ὄρθρου τοῦ Πάσχα)

Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα,

Τὸ μεγάλο καὶ κοσμοσωτήριο γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, τὸ λαμπροφόρο Πάσχα, μᾶς συγκέντρωσε καὶ πάλι στούς Ἱερούς Ναούς. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ μεγαλύτερο γεγονὸς ποὺ γιορτάζει ἡ Ἐκκλησία μας. Εἶναι ἡμέρα χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης, ἀφοῦ στὴν ὑμνολογία μας παρουσιάζεται ὡς ἡ κορυφαία τῶν ἑορτῶν, «ἑορτῶν ἑορτὴ καὶ πανήγυρις πανηγύρεων». Εἶναι ἡ «κλητή» καὶ «ἁγία» ἡμέρα, γιατί τὴν ἡμέρα αὐτὴ κάλεσε ὁ Θεὸς ἀπὸ ὅλες τὶς ἡμέρες γιὰ νὰ δείξει τὸν πλοῦτο τῶν θαυμασίων Του καὶ τὴν ἄπειρη δύναμή Του, ποὺ συντρίβει τὴ δύναμη τοῦ κακοῦ καὶ ὁδηγεῖ μὲ θαυμαστὸ τρόπο τὸν λαό Του στὸ δρόμο πρὸς τὴν αἰώνια Βασιλεία Του. Εἶναι ἀκόμη ἡ «βασιλὶς καὶ κυρία», διότι ἡ βασίλισσα τῶν ἐποχῶν (ἡ ἄνοιξη) συμβαδίζει μὲ τὴ βασίλισσα τῶν ἡμερῶν.

Ἡ ἡμέρα αὐτὴ εἶναι ἀνώτερη ἀπὸ ὅλες τὶς ἄλλες ἡμέρες τοῦ χρόνου, ὅπως μᾶς ἐπισημαίνει ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος. Διότι ὁ Χριστὸς μὲ τὴν Ἀνάστασή Του ἀναδείχθηκε νικητὴς σὲ μιὰ διαφορετικὴ μάχη. Μιὰ νίκη μοναδικὴ καὶ σωτήρια γιὰ ὁλόκληρο τὸ ἀνθρώπινο γένος. Νίκησε τὸν θάνατο καὶ τὴν ἁμαρτία, χαρίζοντας σὲ μᾶς τὴν δυνατότητα τῆς αἰωνίου ζωῆς.

Κάθε ἄνθρωπος χαίρεται γιὰ τὶς νίκες καὶ τὶς ἐπιτυχίες στὴ ζωή του καὶ λυπᾶται γιὰ τὶς ἀποτυχίες καὶ τὶς ἦττες του. Χαίρεται στὴν ἀναγνώριση τῆς ἐπιτυχίας του καὶ ἐπιδεικνύει τὶς  νίκες του, διεκδικώντας μερίδιο δόξας καὶ ἀναγνώρισης. Ὑπάρχουν νίκες σὲ πολέμους, νίκες σὲ κοινωνικοὺς ἀγῶνες, νίκες προσωπικές. Σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς νίκες τοῦ ἀνθρώπου ὑπάρχει, σὲ μικρότερο ἢ σὲ μεγαλύτερο βαθμό, ἡ ἐπιθυμία τῆς ἀναγνώρισης καὶ τῆς ἰδιοτέλειας.

Ἡ νίκη τοῦ Χριστοῦ δὲν ἔχει αὐτὰ τὰ χαρακτηριστικά. Ὁ Χριστὸς δὲν ἔγινε νικητὴς γιὰ τὸν ἑαυτό Του, γιὰ δική Του χάρη, γιὰ δική Του ἀναγνώριση, ἀλλὰ γιὰ μᾶς. Ἡ νίκη Του δὲν ἔκανε τὸν Ἴδιο μεγαλύτερο, ἀνώτερο, πιὸ ζωντανὸ ἢ πιὸ πλούσιο, ἀλλὰ ἐμᾶς. Τὴ νίκη Του δὲν τὴν χαρακτηρίζει ἰδιοτέλεια ἀλλὰ ἀγάπη, δὲν ἤθελε νὰ πάρει, ἀλλὰ νὰ δώσει. Οἱ ἐγκόσμιοι κατακτητὲς νέμονται τὴ νίκη. Ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ μόνος κατακτητὴς ποὺ τὴν παραδίδει.

Μὲ τὴν Ἀνάστασή Του ὁ Χριστὸς νίκησε τὸν θάνατο καὶ τὴν ἁμαρτία, χαρίζοντας καὶ σὲ μᾶς τὴν δυνατότητα νὰ νικήσουμε ὁλοκληρωτικὰ τοὺς μοναδικοὺς ἐχθρούς μας. Πῶς γίνεται ὅμως αὐτό, ὅταν στὸν κόσμο μας μέχρι καὶ σήμερα ἐξακολουθοῦν νὰ κυριαρχοῦν καὶ ὁ θάνατος καὶ ἡ ἁμαρτία; Ὁ νόμος τῆς φθορᾶς, δηλαδὴ ὅτι γεννιέται πεθαίνει, εἶναι ἀπαράβατος γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Γιὰ μᾶς ὅμως τοὺς Χριστιανούς, ὅταν ἀκολουθοῦμε τὴ ζωὴ ποὺ μᾶς δίδαξε ὁ Ἴδιος, ὁ φυσικὸς θάνατος δὲν εἶναι σκοτεινὴ ἄβυσσος, ἀλλὰ γέννηση σὲ μιὰ καινούργια ζωή. Ἐπιστρέφουμε πάλι πίσω στὴν πατρίδα, ποὺ ἀφήσαμε μὲ τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα. Ἔτσι ὁ τάφος δὲν εἶναι σκοτάδι αἰώνιο, ἀλλὰ μιὰ πόρτα ποὺ ἀνοίγει καὶ κατευθύνει τὴν ὕπαρξή μας σὲ κοινωνία μὲ τὸν Χριστό. Καὶ γίνεται ὁ τάφος τοῦ Κυρίου «ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς». Ὁ Χριστὸς μᾶς διαβεβαίωσε ὅτι θὰ ἔρθει ἡ στιγμὴ, ποὺ θὰ σαλπίσει καὶ θὰ ἐγερθοῦν ὅλοι οἱ νεκροὶ ἄφθαρτοι καὶ ὅσοι ζοῦν τότε θὰ ὑποστοῦν ριζικὴ ἀλλαγή: «σαλπίσει γάρ, καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι, καὶ ἡμεῖς ἀλλαγησόμεθα» (Α΄Κορ. ιε΄, 52).

Ὁ Χριστὸς ὅμως νίκησε καὶ τὴν ἁμαρτία. Ἡ ζωή Του, ἀπὸ τὴ σύλληψή Του μέχρι καὶ τὸν σταυρικό Του θάνατο, δείχνει τὸν ἀγώνα Του κατὰ τῆς ἁμαρτίας. Ἡ ἴδια πορεία εἶναι γιὰ μᾶς τοὺς ἀνθρώπους τὸ ἀντίδοτο κατὰ τῆς ἁμαρτίας.  Ἡ γενικότερη κυριαρχία τῆς ἁμαρτίας σήμερα δείχνει ὅτι ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι ἀκόμη δὲν γευθήκαμε τὸ μοναδικὸ φάρμακο κατὰ τῆς ἀρρώστιας αὐτῆς. Ὁ Χριστὸς μᾶς λέει ὅτι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀκούει τὴ διδασκαλία του καὶ πιστεύει στὸν Πατέρα ποὺ τὸν ἔστειλε, αὐτὸς ἔχει κερδίσει τὴν αἰώνια ζωὴ καὶ δὲν θὰ περάσει ἀπὸ κρίση, ἀλλὰ θὰ μεταβεῖ ἀπὸ τὸν πνευματικὸ θάνατο τῆς ἁμαρτίας στὴν αἰώνιο ζωή, «ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντι μὲ ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν» (Ἰω.ε,24).

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ἡ νίκη τοῦ Χριστοῦ ἔναντι τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἁμαρτίας δὲν μᾶς ἀφορᾶ, μόνο μετὰ θάνατον. Ἡ μεγαλειώδης νίκη τοῦ Χριστοῦ κατὰ τοῦ θανάτου καὶ τῆς ἁμαρτίας εἶναι κάλεσμα σὲ κάθε ἄνθρωπο νὰ τὴν κάνει καὶ δική του νίκη, ἐδῶ καὶ τώρα. Εἶναι κάλεσμα νὰ ζήσουμε τὴν ἐνθαδικὴ ζωή μας ἀλλιῶς, δηλαδὴ ἀναστάσιμα, ἤ, ἄλλως, ἀγαπητικότερα.

Ὁ Χριστὸς δὲν ἀνασταίνεται μόνο κάθε χρόνο ἐπετειακῶς, ἀλλὰ καὶ κάθε μέρα ἐντός μας. Πῶς; Μὲ τὴν ἀγάπη. Μὲ τὴν χωρητικότερη ψυχή, ποὺ ἀγκαλιάζει τὸν Ἄλλον, ὄχι ἀπὸ καθῆκον, ἀλλὰ ἐπειδὴ μόνο ἔτσι μπορεῖ νὰ ζεῖ: ἐν ἀγάπῃ. Ἡ προοδευτική μας ὡρίμανση στὴν ἀγάπη, ποὺ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Θεός, εἶναι ὁ τρόπος ποὺ μπορεῖ νὰ μᾶς μεταμορφώσει καὶ νὰ ἀλλάξει ριζικὰ τὴ ζωή μας. Οἱ πειρασμοί, οἱ θλίψεις, οἱ ἀσθένειες, ἡ φτώχεια, ἀκόμη καὶ οἱ διωγμοί, ὑπὸ τὸ φῶς τῆς ἀγάπης μποροῦν νὰ γίνουν ἀφορμὴ ἀνακαλύψεως τοῦ προσώπου τοῦ ἀναστημένου Χριστοῦ. Ἀνακαλύπτοντας τὸ πρόσωπό Του μαθαίνουμε νὰ βλέπουμε τοὺς ἄλλους, ἀκόμη καὶ τοὺς ἐχθρούς μας, ὅπως τοὺς βλέπει ὁ Θεός. Γιατί ὅποιος ἀγαπήσει μὲ τὸν τρόπο τοῦ Θεοῦ δὲν θὰ πεθάνει ποτέ, θὰ μείνει γιὰ πάντα ἐλεύθερος, μακριὰ ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, ζώντας πλέον ἀπὸ αὐτὴ τὴ ζωὴ τὴ δική του Ἀνάσταση.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ !  ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

Μετά διαπύρων πατρικῶν εὐχῶν ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΣΑΣ ΠΑΤΕΡΑΣ

† Ὁ Λευκάδος καί Ἰθάκης Θ ε ό φ ι λ ο ς

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 105 ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΛΕΥΚΑΔΟΣ & ΙΘΑΚΗΣ κ.κ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘΜ. 105

ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΛΕΥΚΑΔΟΣ & ΙΘΑΚΗΣ κ.κ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ

ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν εὐσεβῆ Λαόν

τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

                                                 

«Χριστός Γεννᾶται· δοξάσατε.

Χριστός ἐξ Οὐρανῶν· ἀπαντήσατε.

Χριστός ἐπί γῆς· ὑψώθητε…»

Ἀγαπητά μου παιδιά Πνευματικά,

Ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ περιβάλλεται τή χοϊκή καί ἐφάμαρτη ἀνθρώπινη φύση, γιά νά τήν ἐξαγνίσει, νά τήν ἀφθαρτοποιήσει, νά τήν κάνει κοινωνό Θείας φύσεως.

«Ἐπεσκέψατο καὶ ἐποίησε λύτρωσιν τῷ λαῷ αὐτοῦ» (Λκ. 1,68). Ὁ Κύριός μας πτώχευσε, γιὰ νὰ πλουτίσουμε ἐμεῖς (Β΄ Κορ. 8,9). Τό μεγαλεῖο τῆς οὐράνιας δόξας ἔσμιξε μέ τή φτώχεια τῆς ἀνθρωπότητας γιά τήν ὑπέρβαση τῆς γήϊνης ζωῆς.

Τήν ἐλευθερία μᾶς τή χάρισε ἡ συγκλονιστική συγκατάβαση τοῦ Θεοῦ, πού σαρκώθηκε, γιά νά μᾶς ἐλευθερώσῃ ἀπό τήν ἁμαρτία. «Ἦλθε γάρ ἡ προσδοκία τῶν Ἐθνῶν· ἦλθεν, ἔσωσεν ἡμᾶς ἐκ τῆς δουλείας τοῦ ἐχθροῦ». Ἡ ἐλευθερία πού μᾶς χάρισε ὁ Χριστός εἶναι μιά μεγάλη προσωπική εὐθύνη τοῦ καθενός μας. Ἔχει σημασία πῶς θά τήν χρησιμοποιήσουμε· σέ ποιούς ὑψηλούς στόχους θά τήν ἀφιερώσουμε· πῶς θά τήν προφυλάξουμε ἀπό τή φθορά τοῦ ἀνθρώπινου βίου καί ἀπό τούς ἐχθρούς της. Πρέπει ἡ ζωή μας νά εἶναι τίμια, γόνιμη, χαρακτηρισμένη ἀπό σεμνότητα καί ἀμετακίνητη ἀπόφαση γιά τήν ἀρετή.

Ὁ Χριστός εἶναι ἡ Ἀγάπη. Γι’ αὐτό κι ἐμεῖς, ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας Του, πρέπει ν’ ἀγαπᾶμε τούς ἀδελφούς μας, ὅπως τόν ἴδιο τόν ἑαυτό μας. Ν’ ἀπομακρύνουμε ἀπό τίς καρδιές μας τή φιλαυτία καί τήν ἰδιοτέλεια, τό φθόνο καί τήν ἔχθρα, τή διχόνοια καί τήν ὀργή, τή μνησικακία καί τήν ἐμπάθεια. Νά συγχωροῦμε τούς ἄλλους, ὅπως θέλουμε νά μᾶς συγχωροῦν κι ἐκεῖνοι. Νά συγκαταβαίνουμε στίς ἀδυναμίες τους. Νά τούς βοηθοῦμε ἐγκάρδια καί μέ προθυμία, ὅταν μᾶς χρειάζονται. Ἡ ἀγάπη εἶναι τό κυριώτερο γνώρισμα τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ μας: «ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἑμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐάν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλλοις» (Ἰω. 13,35).

Ἡ ἔλλειψη τοῦ μηνύματος αὐτῆς τῆς ἀγάπης, τῆς εἰρήνης τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἐλευθερίας ἀπό τήν ψυχή τοῦ σύγχρονου ἀνθρώπου εἶναι ἡ αἰτία ὅλων τῶν κοινωνικῶν καταστροφικῶν ἐξελίξεων, τῶν ὁποίων καθημερινῶς εἶναι αὐτόπτης μάρτυς, καί τίς ὁποῖες καλεῖται ἐνσυνείδητα ἤ ἀσυνείδητα νά ζήση. Ἔτσι ὁ κόσμος δέν ξέρει πιά πώς ἡ πιό μεγάλη χαρά εἶναι νά προσφέρεις καί ὄχι νά παίρνεις· νά θυσιάζεσαι καί ὄχι νά ἀπαιτῇς θυσίες· νά ἔχεις τή χαρά, ἀλλά καί τή Χάρη.

Χτυπιέται ἡ χριστιανική Πίστη, ἡ Πίστη τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τή βαρβαρότητα τοῦ ἐσωτερικοῦ μας κόσμου καί ἀπό τήν ἀπελπισία τοῦ θανάτου. Ὁ Χριστός μας ἦλθε γιά νά ἐλευθερώση τούς ἀνθρώπους. Ἦλθε νά φέρει τήν «ἐπὶ γῆς Εἰρήνη», πού εἶναι ὁ δίκαιος καημός τοῦ ἀνθρώπου καί νά μᾶς δώσῃ καί πάλι τή δυνατότητα νά ἀντλήσουμε ἐφόδια πνευματικά ἀπό τή «λησμονημένη πηγή τοῦ Θεοῦ»: τήν ἀγάπη, τόν σεβασμό, τήν ἀξιοπρέπεια καί τήν ἐλπίδα.

Ἀδελφοί μου εὐλογημένοι,

Ἡ σάρκωση τοῦ Θεανθρώπου εἶναι προϊόν τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ γιά μᾶς. Εἶναι θυσία τοῦ Οὐρανοῦ γιά χάρη μας. Ἄς ψάλλουμε μαζί μέ τούς ὁδοιπόρους πρός τό Σπήλαιο:

«Χορεύουσιν Ἄγγελοι πάντες ἐν οὐρανῷ, καὶ ἀγάλλονται σήμερον· σκιρτᾶ δὲ πᾶσα ἡ κτίσις διὰ τὸν γεννηθέντα ἐν Βηθλεέμ, Σωτῆρα Κύριον· ὅτι πᾶσα πλάνη τῶν εἰδώλων πέπαυται καὶ βασιλεύει Χριστός εἰς τοὺς αἰῶνας…»

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ!

Διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης σας

Ο ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΗΣ ΣΑΣ

† Ὁ Λευκάδος καί Ἰθάκης Θεόφιλος

ΕΥΧΕΤΗΡΙΑ ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΠΙ ΣΤΟΛΗ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ 2014

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Ἐπ’ εὑκαιρίᾳ τῆς ἐλεύσεως τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Ἐβδομάδος καὶ τῆς Λαμπροφόρου Ἐγέρσεως τοῦ Κυρίου μας, σπεύδω νά Σᾶς ἀπευθύνω τὶς ὁλόθερμες  εὐχές μου, ὅπως Κύριος ὁ Θεός ἡμῶν  ὁ καταδεξάμενος  τὰ φρικτὰ Πάθη, τὸν ζωοποιὸν Σταυρὸν καὶ τὴν ἑκούσιον Ταφήν, πατήσας δὲ θανάτῳ τὸν θάνατον ἀνέστη τριήμερος, φωτίζει καὶ ἁγιάζει τὴν ψυχή μας, ὅπως θεαρέστως διέλθωμεν τὴν Ἁγίαν καὶ Μεγάλην Ἐβδομάδαν προσκυνώντας καὶ τὴν Ἁγίαν Του Ἀνάστασιν, καθιστώντας μας ἀξίους κοινωνοὺς τῆς Βασιλείας Του καὶ ἀναφωνώντας τό «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΠΑΤΗΣΑΣ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟΝ»!

Καλὸ καὶ Εὐλογημένο Πάσχα!

Μετά πατρικῶν εὐχῶν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΛΕΥΚΑΔΟΣ ΚΑΙ ΙΘΑΚΗΣ ΘΕΟΦΙΛΟΣ

   

                                  

 

Ποιμαντορική Εγκύκλιος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου δια το νέο έτος.

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

ΛΕΥΚΑΔΟΣ & ΙΘΑΚΗΣ

Κ. Κ. ΘΕΟΦΙΛΟΥ 

ΕΠΙ ΤΩ ΝΕΩ ΕΤΕΙ 2014

ΘΕΟΦΙΛΟΣ 

διά συγκατάβασιν τοῦ Ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ Ποιμενάρχης

τῆς Θεοφρουρήτου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λευκάδος καί Ἰθάκης

Ἀριθμ. Πρωτ. 1517                                                                                                                   Ἐν Λευκάδι, τῇ 5ῃ Δεκεμβρίου 2013

Πρός

Τόν Ἱερόν κλῆρον καί τόν φιλόχριστον λαόν

τῆς Ἱερᾶς Ἡμῶν Μητροπόλεως

 «Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ εὐκρασίας ἀέρων, εὐφορίας τῶν καρπῶν τῆς γῆς

καί καιρῶν εἰρηνικῶν καί ὑπέρ τοῦ εὐλογηθῆναι

                                                                                    τόν νέον ἐνιαυτόν τῆς χρηστότητος Κυρίου»

(Δέησις Δοξολογίας)

    Ἀγαπητοί μου πατέρες καί ἀδελφοί,

   παιδιά μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπημένα,

     Τό ἔλεος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μᾶς ἀξίωσε νά ὑποδεχθοῦμε καί πάλι τό Νέο Χρόνο γι’αὐτό ὀφείλουμε νά δοξολογήσουμε τό Πανάγιο Ὄνομά Του.

     Ὁ Ἐνανθρωπήσας Θεός μᾶς ἐπέτρεψε νά ζήσουμε μέχρι σήμερα, γιά νά ἐπιτελέσουμε μέ πληρότητα τόν προορισμό μας. Μᾶς ἔδωσε χρόνο νά μετανοήσουμε καί νά ἐπιστρέψουμε κοντά Του. Μᾶς δίνει τή δυνατότητα νά Τον συναντήσουμε. Τά χρόνια μας κυλοῦν τό ἕνα μετά τό ἄλλο στήν ἄβυσσο τῆς αἰωνιότητος. Ἡ κάθε μέρα τῆς ζωῆς μας εἶναι ἕνα θεῖο δῶρο καί γι΄ αὐτό πρέπει νά δοξάζουμε τό Δωρεοδότη Θεό καί νά τόν μιμούμαστε στό πνεῦμα τῆς ἀγάπης καί τῆς εἰρήνης. Αὐτόν τόν Θεό καί τήν σχέση μαζί Του προτείνει ἡ Ἐκκλησία μας ὡς ἀφετηρία γιά ἕνα διαφορετικό νόημα στόν χρόνο καί τή ζωή μας. Αὐτόν πού μιλᾶ τήν γλώσσα τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος. Τήν γλώσσα τῆς προσευχῆς. Τήν γλώσσα τῆς δυναμικῆς, ἀλλά καί ταπεινῆς ἀγάπης. Αὐτόν πού ζητᾶ νά εἴμαστε ἀληθινά πρόσωπα καί ἡ ζωή μας νά ξεκινᾶ ἀπό τήν πνευματική ἐλευθερία καί ὄχι ἀπό τήν κατανάλωση πληροφοριῶν, ἀγαθῶν καί παθῶν.

    Στήν προοπτική τῆς ἀσκήσεως πού μᾶς κάνει νά μοιραζόμαστε μέ τούς ἄλλους τά χαρίσματα καί τίς ἐπιτυχίες μας. Στήν προοπτική τῆς αἰωνιότητας, πού κάνει κάθε στιγμή νά εἶναι πολύτιμη γιά τήν σωτηρία ἀπό τό κακό καί τόν θάνατο.

   «Ζητεῖτε πρῶτον τήν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» μᾶς λέει ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς. Ἡ ζήτηση τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ σημαίνει οὐσιαστικά ἀπόφαση καί δυνατή ἐργασία. Ἐάν, πράγματι, θέλουμε νά συναντήσουμε αὐτή τήν χρονιά τόν Ἰησοῦ Χριστό, θά πρέπει σήμερα νά πάρουμε τήν ἀπόφαση νά προχωρήσουμε μέ μετάνοια τό ὑπόλοιπο τῆς ζωής μας. Ὅσα θλιβερά καί ἀνησυχητικά καταγράφονται στίς ἡμέρες μας συμβαίνουν κατά μέγα μέρος γιατί ἐγκλωβισμένοι μέσα σέ μιά ἐπίπλαστη αὐτάρκεια, λησμονήσαμε καί ἀπαρνηθήκαμε μέ τήν ζωή μας, τήν ἐνυπόστατη ἐλπίδα πού εἶναι ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Σωτήρας μας. Ὁ Χριστός εἶναι Ἐκεῖνος ὅμως πού δίδει τό πραγματικό νόημα, τήν ἀξία, τήν ὀμορφιά καί τό περιεχόμενο στή ζωή καί στήν ὕπαρξή μας.

   Ἀδελφοί μου καί παιδιά μου,

   Εἴθε ὁ φιλόστορογος Κύριος τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας, ὁ Λυτρωτής τοῦ κόσμου Ἰησοῦς Χριστός, νά εὐλογήσει δαψιλῶς τό Νέο Ἔτος 2014, ὥστε νά εἶναι χρόνος πραγματικῆς χαρᾶς, ὑγείας, προκοπῆς καί σωτηρίας.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ!

ΕΙΡΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΕΤΟΣ 2014

Μετά πατρικῶν εὐχῶν καί θερμῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης

Ο  Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ  Σ Α Σ

  

†Ὁ Λευκάδος καί Ἰθάκης Θεόφιλος

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΛΕΥΚΑΔΟΣ & ΙΘΑΚΗΣ Κ. Κ. Θ Ε Ο Φ Ι Λ Ο Υ ΕΠΙ ΤΗ ΣΕΒΑΣΜΙΑ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΕΤΟΥΣ 2013

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

ΛΕΥΚΑΔΟΣ & ΙΘΑΚΗΣ

Κ. Κ. Θ Ε Ο Φ Ι Λ Ο Υ

ΕΠΙ ΤΗ ΣΕΒΑΣΜΙΑ ΕΟΡΤΗ

ΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

ΣΩΤΗΡΙΟΥ ΕΤΟΥΣ 2013

                                      Ἀριθμ. Πρωτ.  1516                  Ἐν Λευκάδι, τῇ 9ῃ Δεκεμβρίου 2013

Θ Ε Ο Φ Ι Λ Ο Σ

διά συγκατάβασιν τοῦ Ἐνανθρωπήσαντος Θεοῦ

Ποιμενάρχης

τῆς Θεοφρουρήτου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Λευκάδος καί Ἰθάκης

Πρός

Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί τόν Φιλόχριστον Λαόν

Τῆς καθ’ ἡμᾶς Θεοσώστου Ἐπαρχίας.

«Ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον Σωτήρ, ὅς ἐστί Χριστός Κύριος»

(Λουκ. β’, 11)

Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί καί τέκνα τῆς Ἐκκλησίας,

Γιά ἄλλη μία φορά στό διάβα τῆς ἐπιγείου ζωῆς μας ζοῦμε τή γιορτή τῶν Χριστουγέννων, τήν Μητρόπολη τῶν ἑορτῶν, κατά τόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο. Τά Χριστούγεννα δίδουν σέ ὅλους μας τήν μοναδική εὐκαιρία νά ἀναβαπτίσουμε τήν ὕπαρξή μας στό μυστήριο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, χωρίς τό ὁποῖο δέν μπορεῖ νά φωτισθεῖ καί νά προσεγγισθεῖ τό μυστήριο τοῦ ἀνθρώπου. Ἀπό τή θεία Γέννηση μέχρι καί σήμερα παραμένει σέ ὅλους τούς πιστούς ἡ παγκόσμια ἐλπίδα μιᾶς προσωπικῆς συνάντησης καί γνωριμίας μέ τόν Ἰησοῦ Χριστό. Ὁ Θεός γίνεται ἄνθρωπος «ἵνα τόν ἄνθρωπον Θεόν ἀπεργάσηται», γιατί σύμφωνα μέ τόν Ἅγιο Γρηγόριο τόν Θεολόγο «τό γάρ ἀπρόσληπτον καί ἀθεράπευτον».

Ἡ μεγάλη ἐπαγγελία γιά μᾶς σήμερα εἶναι ὅτι μέσα στή γενική  σύγχυση, τόν πυρετό τῆς ταχύτητας, τῆς βίας καί τοῦ παραλογισμοῦ, ὑπάρχει ἕνας χῶρος, ὅπου τό μυστήριο τοῦ ἀνθρώπου μένει ἀναλλοίωτο καί αὐθεντικό, ὅπου ὁ ἄνθρωπος λάμπει σέ ὅλο του τό μεγαλεῖο. Εἶναι ὁ χῶρος τῆς Ἐκκλησίας, πού εἶναι ὁ παρατεινόμενος στούς αἰῶνες Χριστός, ὅπου δύο χιλιάδες χρόνια τώρα ἀποτελεῖ τό χῶρο τῆς λυτρώσεως καί τῆς καταφάσεως τῆς ἀνθρώπινης ἀξίας. Γιά νά ἀνακαλύψουμε ὅμως τό χαμένο αὐτό θησαυρό, πρέπει νά γίνουμε προσκυνητές. Νά ἀναζητήσουμε μέσα στή νύχτα τό δικό μας ἀστέρι. Νά συντροφεύσουμε τούς ποιμένες καί τούς μάγους στή δική τους πορεία γιά νά βροῦμε τόν Μεγάλο Ἀπόντα τῆς ζωῆς μας, πού θά μᾶς λυτρώσει ἀπό τό καθημερινό μαρτύριο τῆς ψυχικῆς ἀνεστιότητας καί τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀνικανοποίητου, πού θά μᾶς δώσει πληρότητα καί ποιότητα ζωῆς, πραγματική λύτρωση ἀπό τόν πόνο καί τόν θάνατο.

  

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Ὁ Χριστός γεννήθηκε! Ὁ Σωτήρας τοῦ κόσμου εἶναι ἐδῶ. Καθώς κάθε χρόνο τέτοια ἡμέρα μέ ἱερή συγκίνηση ἀκοῦμε στούς φωτόλουστους Ναούς μας νά ψάλλεται μελωδικά ὁ μεγαλειώδης Χριστουγεννιάτικος Κανόνας «Χριστός γεννᾶται δοξάσατε…» ἡ μητέρα μας Ἐκκλησία προσκαλεῖ ὅλους μας νά ἀναβαπτισθοῦμε, μέσα ἀπό τήν δύναμη τῆς ὑψηγόρου αὐτῆς ψαλμωδίας, στά νάματα τῆς θείας ἀγάπης. Σήμερα, τώρα γεννιέται γιά μένα, γιά σᾶς, γιά ὅλο τόν κόσμο ὁ Χριστός! Σήμερα καλούμεθα καί ἐμεῖς νά κάνουμε τήν ἀρχή.

Ἄς ἀναζητήσουμε, χωρίς δισταγμούς καί ἀναβολές, τό ἀστέρι πού μᾶς στέλνει ἡ θεία ἀγάπη γιά νά μᾶς ὁδηγήσει στήν δική μας Βηθλεέμ. Ἄς ὑψωθοῦμε πάνω ἀπό τά γήϊνα, τά ψεύτικα, τά ἀνώφελα, τά εὐτελῆ, τά ἐπιζήμια. Καί ἄν δέν ἔχουμε τά πλούσια δῶρα τῶν Μάγων, ἄς προσφέρουμε σέ Ἐκεῖνον πού γεννήθηκε γιά μᾶς ὡς ἄνθρωπος, τίς ἁμαρτίες μας, ὥστε νά ἐτοιμασθεῖ καταλλήλως τό πιό προσφιλές γιά Ἐκεῖνον κατάλυμα γιά νά γεννηθεῖ. Ἡ ψυχή μας!

Εὔχομαι σέ ὅλους σας ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μου ὁ Ἐνανθρωπήσας Κύριος νά φωτίζει τίς καρδιές ὅλων μας, ὥστε κοντά Του νά βροῦμε τή σωστή πορεία τῆς ζωῆς μας.

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Διάπυρος πρός τόν Γεννηθέντα Κύριον εὐχέτης σας

Ο   Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ  Κ Α Ι  Ε Π Ι Σ Κ Ο Π Ο Σ  Σ Α Σ

† Ὁ Λευκάδος καί Ἰθάκης Θεόφιλος

Μήνυμα Σεβασμιωτάτου επι τη εορτή των Αγίων Τριών Ιεραρχών, προστατών της παιδείας.

Εν Λευκάδα, τη 17η Ιανουαρίου 2013

ΜΗΝΥΜΑ

ΕΠΙ ΤΗ ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ,

ΠΡΟΣΤΑΤΩΝ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Αγαπητά μου παιδιά,

Αγαπητοί μου εκπαιδευτικοί και γονείς,

Η σύναξη των προστατών της Παιδείας και των Ελληνορθόδοξων Γραμμάτων, των Αγίων Τριών Ιεραρχών, μου δίνει την ευκαιρία να επικοινωνήσω μαζί σας, για να σας ευχηθώ και να μοιραστώ μαζί σας μερικές πατρικές σκέψεις.

Καθημερινά διαπιστώνει κανείς πόσο ανάγκη έχει ο άνθρωπος των ημερών μας το λόγο του Θεού, αν θέλει να επιβιώσει και να διαβεί σώος τις απειλητικές Συμπληγάδες Πέτρες της περίφημης «κρίσης» πού όλοι μαζί βιώνουμε.

Συνηθίζουμε να προσέχουμε την ανέχεια την οικονομική, πού πράγματι υπάρχει γύρω μας ή αγγίζει ίσως και τις δικές μας οικογένειες. Αν ρίξουμε ωστόσο μια πιο προσεκτική ματιά στα πράγματα, θα διαπιστώσουμε πόσο φτωχύναμε σήμερα από Ελπίδα!

Ας σκεφτούμε, για παράδειγμα, πόσες αυτοκτονίες νέων ανθρώπων, αλλά και μεγαλύτερων στην ηλικία, πληροφορηθήκαμε το τελευταίο διάστημα. Άλλοι επικαλέσθηκαν τη μοναξιά τους, άλλοι -δυστυχώς- τα οικονομικά τους αδιέξοδα... Ποιός μπορεί να κατηγορήσει τις δυστυχείς αυτές υπάρξεις; Κι όμως, έκαναν τη λάθος επιλογή, γιατί δεν μπόρεσαν ή δεν τους βοήθησε κάποιος από εμάς να αντικρύσουν κατάματα τη σαρκωμένη Ελπίδα, το Πρόσωπο του Χριστού.

 Ο Μέγας Βασίλειος, ένας από τούς Τρεις Ιεράρχες πού σήμερα τιμάμε, μας προτρέπει: «Να ελπίζεις, λοιπόν, στην αγαθότητα του Θεού και να περιμένεις τη βοήθεια από Εκείνον, αφού γνωρίζεις ότι αν στραφούμε σ’ Αυτόν με το σωστό τρόπο και με ειλικρίνεια, όχι μόνο δε θα μας εγκαταλείψει, αλλά κι όσο ακόμα Του λέμε τα λόγια της προσευχής μας θα μας απαντήσει: “Να, εδώ είμαι!”»

Με προβληματίζει ακόμη, αγαπητά μου παιδιά, το πόσο οι νέοι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο από τις εξαρτήσεις· από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών και την κατανάλωση αλκοόλ. Πριν δύο χρόνια, το 2011, το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγιεινής διενήργησε ερεύνα για τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών στους μαθητές και πρόσφατα ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματά της. Τα ευρήματα είναι ανησυχητικά, ιδιαιτέρως για το δικό μας τόπο!

Αναφέρω κάτι χαρακτηριστικό: το 52,3% των μαθητών της Λευκάδας, ηλικίας 13 – 19 ετών, περισσότεροι από τούς μισούς δηλαδή, κατανάλωσαν περισσότερα από πέντε ποτά στη σειρά για πάνω από μία φορά τον τελευταίο μήνα. Το 65,3% κατανάλωσε οινοπνευματώδη για πάνω από μία φορά τον τελευταίο μήνα και άλλα πολλά!

Φαίνεται συνεπώς ότι παραγνωρίζουμε την ευθύνη μας απέναντι στο σώμα μας, το οποίο στην Αγία Γραφή χαρακτηρίζεται «ναός Θεού», ενώ ο άλλος εορτάζων σήμερα Ιεράρχης, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, μας υπενθυμίζει ότι «ο Θεός μας έδωσε το σώμα παίρνοντάς το από τη γη, για να το ανεβάσουμε στον ουρανό! Είναι γήινο, αλλά αν το θελήσουμε, γίνεται και ουράνιο!»

Για το σώμα μας πάλι, με πιο ποιητικό τρόπο, ο τρίτος Ιεράρχης, ὁ Θεολόγος Γρηγόριος μας προτρέπει: «Γι’ αυτό μη χαρίζεσαι στο σώμα. Μην αγαπάς τα περιττά της ζωής αυτής, αλλά να το κάνεις ωραίο ναό. Διότι ο θνητός είναι ναός του μεγάλου Θεού που τον έπλασε και κινείται από τη γη και βαδίζει προς τον ουρανό πάντα. Αυτόν εγώ, σε παρακαλώ, να τον διατηρείς πάντα ευωδιαστό με κάθε πράξη σου και λόγο και να έχει πάντα μέσα του το Θεό, άριστο πάντοτε...»

Με τις παραπάνω σύντομες σκέψεις, δανεισμένες από αυτά τα τρία γιγάντια πνευματικά αναστήματα της Ρωμιοσύνης, τους Τρεις Ιεράρχες, θέλω ως πατέρας σας πνευματικός να σας εκφράσω την αγωνία μου για την πνευματική πορεία αυτού το τόπου· της κοινωνίας που όλοι μαζί συγκροτούμε και ελπίζει τόσα από τα νεότερα μέλη της, εσάς δηλαδή. Και ακόμη, να σας ευχηθώ οι τρεις προστάτες Άγιοι των Γραμμάτων και της Παιδείας μας να παρακαλούν το Θεό να σας φωτίζει στον αγώνα σας για τη μόρφωση και την αρετή και να στέκονται δίπλα σας πάντοτε, βοηθοί στα εύκολα και στα δύσκολα· οδηγοί προς την Ελπίδα, το Χριστό!

Χρόνια πολλά και ευλογημένα!

Με πατρικές ευχές και την εν Χριστώ αγάπη

Ο ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΗΣ ΣΑΣ

† Ὁ Λευκάδος και Ιθάκης Θ ε ό φ ι λ ο ς

Μήνυμα του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας επι τη ενάρξει του νέου Κατηχητικού Έτους 2012 - 2013.

ΜΗΝΥΜΑ

ΕΠΙ ΤΗ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ

ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 2012 - 2013

Αγαπητά μου παιδιά,

Δεν θα πρωτοτυπήσω σήμερα αν σας μιλήσω κι εγώ, ως πατέρας σας πνευματικός, για την περίφημη «κρίση». Τα τελευταία χρόνια η ίδια λέξη κυριαρχεί παντού: στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, στο ίντερνετ, στις κουβέντες των μεγάλων, στις σχολικές εκθέσεις των μαθητών…

Με τα πρόσωπα σκυθρωπά μιλούν οι πολλοί για τις περικοπές των μισθών, την ανεργία, τη φτώχια που ολοένα αυξάνεται και διαμαρτύρονται ότι: «Η κρίση μας τσάκισε!» Αναπολούν άλλοι τις εποχές της άνετης ζωής, με τα άφθονα καταναλωτικά αγαθά και τις σπατάλες στην καθημερινότητά μας και αναφωνούν: «Ας όψεται η κρίση!»

Είναι όμως τελικά το αδιέξοδο αυτό που καθημερινά βιώνει η κοινωνία και η πατρίδα μας μέγεθος μόνο οικονομικό;

Ακούτε ότι οι αυτοκτονίες αυξάνονται ή ότι η μάστιγα των εξαρτήσεων πλήττει περισσότερες υπάρξεις νεανικές… Περισσότερα χέρια χτυπούν πόρτες ζητώντας βοήθεια απεγνωσμένα, χωρίς όμως να βρίσκουν εύκολα ανταπόκριση… Πολλοί νέοι στην ηλικία σας, μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, ακολουθούν μια ζωή «δίχως όνομα… χωρίς σκοπό… χαμένοι από χέρι…» -που λέει κι ένα απ’ τα αγαπημένα σας τραγούδια.

Στην αρχή της φετινής κατηχητικής χρονιάς δεν θα ήθελα να σας μαυρίσω την ψυχή με δυσάρεστες ειδήσεις! Θέλω μόνο να σας τονίσω ότι η δυσάρεστη κατάσταση που βιώνει αυτόν τον καιρό η κοινωνία μας, ο τόπος μας, η πατρίδα μας δεν μετριέται με τους δείκτες του χρηματιστηρίου των οικονομικών αξιών, αλλά δείχνει πως «κάτι σάπιο υπάρχει στο (δικό μας) βασίλειο της Δανιμαρκίας!»

Κάπου οι Νεοέλληνες, οι μεγαλύτεροι από εσάς στην ηλικία, λαθέψαμε! Ξεστρατίσαμε! Ξεχάσαμε το Θεό μας! Χάσαμε την πόρτα της Εκκλησίας Του! Τον βγάλαμε από τη ζωή μας! Στερηθήκαμε τις αιώνιες αρχές και τις αξίες που ασταμάτητα μας προσφέρει, για να ζούμε αιώνια! Αναζητήσαμε σε κούφιες ιδεολογίες και στα υλικά αγαθά την ψυχή μας, την ουσία της ζωής μας… Θελήσαμε να κορέσουμε εκεί τη δίψα μας… «Διψάσαμε το μεσημέρι μα το νερό γλυφό…»

Γνωστός συγγραφέας, αείμνηστος πια, αναφωνούσε σ’ ένα πολυδιαβασμένο βιβλίο του: «Ζητείται ελπίς!»

Όμως, αγαπητά μου παιδιά και αγαπητοί γονείς,

Η Εκκλησία μας, αιώνες τώρα, διακηρύσσει σταθερά και αταλάντευτα ότι «σε στιγμές κρίσης υπάρχει Ελπίδα!» Ελπίδα με το Ε κεφαλαίο! Είναι ο Ίδιος ο Χριστός και μόνο στην Εκκλησία μπορεί κανείς να Τον συναντήσει! Είναι η διέξοδος από τα αδιέξοδά μας, η λύση στα προβλήματα και τις δυσκολίες μας, η πηγή της χαράς στις στενοχώριες και τις δοκιμασίες μας!

Εσείς γνωρίζετε και τρέξατε να συναντήσετε την Ελπίδα στον χώρο της Ενορίας σας, στις Ενοριακές Παιδικές και Νεανικές Συντροφιές που από σήμερα αρχίζουν με την ευλογία του Θεού!

Βοηθήστε και άλλους συνομηλίκους σας, τους συμμαθητές και τους φίλους σας, να μην αφήσουν έξω από τη ζωή τους τον Χριστό, τη μοναδική Ελπίδα που δεν θα τους διαψεύσει ποτέ! Καλέστε και αυτούς να ζήσουν τη χαρά της Ενοριακής ζωής, της Συντροφιάς σας, με όλες τις δραστηριότητες που η τοπική μας Εκκλησία ετοιμάζει και φέτος ειδικά για σας, τα αγαπημένα Της παιδιά!

Με πολλή χαρά θα σας συναντάμε κάθε φορά στον φιλόξενο χώρο της Ενορίας σας και με πατρική αγάπη σας καλωσορίζουμε!

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΣΑΣ ΠΑΤΕΡΑΣ

† Ο Λευκάδος και Ιθάκης  Θ ε ό φ ι λ ο ς

Μήνυμα Σεβ. Μητρ. Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεοφίλου για την έναρξη μαθημάτων στα Γυμνάσια-Λύκεια σχολικού έτους 2012-2013

†

ο MΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΛΕΥΚΑΔΟΣ &ΙΘΑΚΗΣ

ΘΕΟΦΙΛΟΣ

Αρ. Πρωτ.: 1066

ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΣΤΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ & ΛΥΚΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 2012 - 2013

 

Αγαπητά μου παιδιά,

Με ειλικρινή πατρική αγάπη ευλογούμε σήμερα το ξεκίνημα και της φετινής νέας σχολικής χρονιάς, ζητώντας από τον Πανάγαθο Θεό, την Πηγή της Αληθινής Σοφίας, να φωτίζει με την Χάρη Του το νου και την καρδιά του καθενός σας.

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας σε αυτό το καινούριο σας ξεκίνημα μια διδακτική ινδιάνικη ιστορία, την οποία συνάντησα κάπου στο διαδίκτυο. Λέει, λοιπόν:

«Ένα βράδυ, ένας γέρος Ινδιάνος της φυλής των Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων. Του είπε:

-Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο «λύκων», που υπάρχουν μέσα σε όλους μας. Ο ένας, είναι το Κακό. Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονεία, η αυτολύπηση, η ενοχή, η προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, «το εγώ».Ο άλλος, είναι το Καλό. Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό.

Ο εγγονός, αφού σκέφτηκε για ένα λεπτό, ρωτάει τον παππού του:

-Τελικά, παππού, ποιος «λύκος» νικάει;

Και ο γερο-Ινδιάνος απάντησε απλά:

-Αυτός … που ταΐζεις!»

Τα πάντα γύρω μας, αγαπητά μου παιδιά, μας παρακινούν να ακολουθήσουμε τον εύκολο δρόμο· αυτόν που δεν χρειάζεται κόπο, αγωνία, προσπάθεια, αγώνα! Ο Χριστός, αντίθετα, απευθύνει πρόσκληση ανοιχτή σε νέους δυναμικούς, τολμηρούς, αγωνιστές! Νέους σαν εσάς –ελπίζω και θέλω να πιστεύω! Σας καλεί, λοιπόν, παράλληλα με τον σταθερό αγώνα για την σχολική σας πρόοδο, να επιδοθείτε σε καθημερινά αθλήματα πνευματικά! Να βαδίσετε κόντρα στο ψέμα, ενάντια στην υποδούλωση σε κίνητρα ευτελή και επιδιώξεις χαμερπείς! Όσους τολμήσετε να ανεβείτε «λίγο ακόμα ψηλότερα», σας ευλογεί και με τα δυο Του χέρια!

Με τις σκέψεις αυτές, επιθυμώ να απευθυνθώ προσωπικά στον καθένα από τις κυρίες και τους κυρίους εκπαιδευτικούς, στους γονείς και πρώτα – πρώτα στις μαθήτριες και τους μαθητές των Γυμνασίων και των Λυκείων μας, τους φερέλπιδες νέους του τόπου και της πατρίδας μας, για να σας ευχηθώ:

Καλόν αγώνα! Καλή δύναμη στη ζωή και στα μαθήματα!

Ευλογημένο να είναι και το νέο σχολικό έτος!

Θα χαρούμε ασφαλώς να σας συναντήσουμε από την Κυριακή, 7 Οκτωβρίου στις «Νεανικές Συντροφιές», δηλαδή στις ομάδες διαλόγου και επικοινωνίας με νέους της ηλικίας, που θα λειτουργούν στην περιοχή σας.

Λευκάδα, 11 Σεπτεμβρίου 2012

Με πατρικές ευχές

Ο Μητροπολίτης και πνευματικός σας πατέρας

                           † Ο Λευκάδος και Ιθάκης  Θ ε ό φ ι λ ο ς

Μήνυμα Σεβ. Μητρ. Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεοφίλου για την έναρξη μαθημάτων στα Δημοτικά Σχολεία σχολικού έτους 2012-2013

†

ο MHΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΛΕΥΚΑΔΟΣ &ΙΘΑΚΗΣ

ΘΕΟΦΙΛΟΣ

Αρ. Πρωτ.: 1065

ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΣΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 2012 - 2013

 

Αγαπητά μου παιδιά,

Χαίρομαι πολύ που επικοινωνώ μαζί μ’ εσάς, με τους αγαπητούς σας γονείς και τους εκλεκτούς δασκάλους σας, για να σας ευχηθώ σαν πατέρας σας πνευματικός από τα βάθη της καρδιάς μου να είναι καλή και ευλογημένη από το Θεό η νέα σχολική χρονιά που από σήμερα αρχίζει!

«Ήταν μια φορά κι ένα καιρό –μας λέει μια διδακτική ιστορία - ένα παιδί που θύµωνε µε το παραµικρό και είχε πολύ κακούς τρόπους. Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακούλι µε καρφιά και του είπε ότι κάθε φορά που θα φέρεται άσχηµα θα πρέπει να καρφώνει ένα καρφί στο φράχτη.

 Την πρώτη µέρα το παιδί κάρφωσε δεκαέξι καρφιά. Όµως, καθώς περνούσαν οι εβδοµάδες, όλο και κατάφερνε να διορθώνει τη συµπεριφορά του και τα καρφιά στο φράχτη ολοένα λιγόστευαν. Είχε καταλάβει ότι του ήταν προτιµότερο να συγκρατεί τον εαυτό του από το κακό παρά να τρέχει να καρφώνει τα καρφιά στο φράχτη.

Τελικά, έφτασε η µέρα που το παιδί δεν έχασε καθόλου την ψυχραιµία του. Το είπε λοιπόν στον πατέρα του κι εκείνος του ζήτησε να ξεκαρφώνει τώρα από ένα καρφί για κάθε µέρα που δεν θα ξεσπούσε σε οργή. Οι µέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά είπε στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλες τις πρόκες.

Τότε ο πατέρας πήρε το γιο του απ’ το χέρι και τον πήγε κοντά στο φράχτη κι εκεί του είπε:

-         Πολύ καλά τα κατάφερες, γιε µου! Κοίταξε όµως τις τρύπες στο φράχτη. Ποτέ πια ο φράχτης µας δεν θα είναι όπως πριν... Όταν είσαι θυµωµένος και λες άσχημα λόγια, όταν κάνεις το κακό γενικά, μένουν πληγές και στη δική σου ψυχή και στις ψυχές των ανθρώπων γύρω σου!»

Μην παραλείψετε, αγαπητά μου παιδιά, την ίδια ώρα που θα μελετάτε προσεκτικά και τακτικά για το σχολείο σας, να αγωνίζεστε για να βελτιώνετε τον χαρακτήρα σας, να γίνεστε πιο ώριμοι, πιο σωστοί, πιο άγιοι! Από το δικό σας φράχτη, όχι απλά να βγάλετε όλα τα καρφιά –κάθε κακή συνήθεια που μπορεί να πληγώνει εσάς και τους γύρω σας- αλλά και να μην χρειαστεί ποτέ να καρφώσετε πάνω του κανένα! Να μην αφήσουν στις παιδικές σας ψυχές σας τα σημάδια τους το κακό και η αμαρτία!

Βρείτε ακόμη χρόνο για το παιχνίδι, αυτό που διακρίνει την ηλικία σας και σας δίνει ζωή, αλλά και για να συμμετέχετε στις «Παιδικές Συντροφιές» που ξεκινούν από τις 7 Οκτωβρίου στις Ενορίες της Ι. Μητροπόλεώς μας. Θα χαρούμε πολύ να σας συναντήσουμε και εκεί μαζί με τους φίλους σας!

Ευλογημένη να είναι, λοιπόν, και η νέα σας σχολική χρονιά!

Λευκάδα, 11 Σεπτεμβρίου 2012

Με πατρικές ευχές

Ο Μητροπολίτης και πνευματικός σας πατέρας

† Ο Λευκάδος και Ιθάκης  Θ ε ό φ ι λ ο ς